تبلیغات تولید ایرانی تبلیغات تبلیغات
کانال رسمی تلگرام شبکه اطلاع رسانی هرمز

کد خبر : 5473
تاریخ انتشار:سه شنبه ۰۸ اسفند ۱۳۹۱ - ۶:۲۱| تعداد نظرات :بدون دیدگاه
پ

روستای چهواز پارسیان را بیشتر بشناسیم

به گزارش سرویس”وبگردی پایگاه خبری تحلیلی هرمز”وبلاگ روستای چهواز منتشر کرد؛ روستای چهواز در کنار خط جاده  اصلی بندر عباس- بوشهر واقع شده است. از سمت شرق۱۸۰ کیلومتر با شهرستان بندرلنگه و از غرب ۴۰ کیلومتر باشهرستان پارسیان فاصله دارد. رشته کوههای زاگرس از طرف شمال این روستا را از استان فارس و از طرف […]

به گزارش سرویس”وبگردی پایگاه خبری تحلیلی هرمز”وبلاگ روستای چهواز منتشر کرد؛ روستای چهواز در کنار خط جاده  اصلی بندر عباس- بوشهر واقع شده است. از سمت شرق۱۸۰ کیلومتر با شهرستان بندرلنگه و از غرب ۴۰ کیلومتر باشهرستان پارسیان فاصله دارد. رشته کوههای زاگرس از طرف شمال این روستا را از استان فارس و از طرف جنوب این روستا را از خلیج همیشه فارس دور نگه داشته است.

آب و هوای این روستا در اکثر ماههای سال گرم و خشک  و در دو الی سه ماه از سال به لطف خداوند بزرگ طبیعت این روستا جامه سبز پوشیده و هوای دلپذیر این روستا  در نوروز مشام هر انسانی را  نوازش میکند.

از لحاظ تاریخی روستای چهواز با قدمتی ۱۵۰ساله دارای ۶۰۰ نفر جمعیت می باشد که ۴۵ %مرد و۵۵%زن می باشند. روستا دارای جمعیتی جوان می باشد چراکه جمعیتی حدود۸۰%زیر۴۰سال دارد .

نبود منابع زیرزمینی آب ،کمی وسعت اراضی روستا باعث گردیده این روستا از لحاظ طبیعت چندان به چشم نیاید پوشش گیاهی روستا پوشیده از (کهور) و (کنار) و (سَلم) است و در قسمتهای ناهموار مانند تپه ها و کوهها پوشیده از(بُنجه)است. درفصل زمستان و بهار رویش علوفه هایی مانند (تَرَپّه)، (گل هُوگ)، (ماشَلو)، (خَلِل مارو)، (کَنگَر)، (تولَه) و(چُندُر) است که غذای مناسبی جهت تغذیه دامها محسوب می شود.

شغل اصلی مردم این روستا خدمت در شرکت نفت فلات قاره ایران در جزیره لاوان است و جمعیتی حدود۳۰%هم در روستا مشغول به دامپروری وکشاورزی هستند.که دامپروری آنها پرورش گاو، گوسفند و بز می باشد.

محصولات کشاورزی آنها شامل:گوجه فرنگی ، بادمجان ، خیارسبز، خربزه،  هندوانه، پیاز و تنباکو می باشد که حاصل آن از فعالیت در زمینهای کشاورزی اطراف روستا است. نخلستانهای اطراف این روستا متعلق به اهالی بوده ولی محصولات آن فقط مایحتاج خود اهالی  را تامین می کند و منبع درآمدی نمی باشد.

نسل های گذشته این روستا قبلا در کوههای اطراف روستا سکونت داشته اند. که به مرور زمان به این روستا آمده و دور هم گرد آمده اند. اکنون این روستا دارای سه محله کاملا مجزا می باشد.این روستا تنها روستای کاملا شیعه  شهرستان پارسیان محسوب شده و عشق و علاقه شدید مردم این روستا به ائمه اطهار علیهم السلام باعث شده که هر سه محله این روستا دارای مسجد  باشند و نماز جماعت همیشه در این مساجد برگزار گردد همچنین یک حسینیه که مراسم عزاداری ائمه در آن انجام می شود.

دلبستگی مردم روستا به این مسائل باعث شده که جوانانی بسیار خوب در این روستا رشد کنند. هشت سال دفاع مقدس یادآور عزیزان این روستا است که در جبهه ها حضور داشتند.از تاثیرات معنوی این مسائل در جوانان می توان به این موضوع توجه داشت که جوانان این روستا هیچ گونه گرایشی به استعمال دخانیات ندارند بطوریکه در این روستا هیچ فرد زیر ۴۰ سال سیگاری وجود ندارد. روستا با وجود حوزه بسیج امام حسن(ع) و پوشش دادن پایگاه های روستاهای اطراف باعث شده ضریب امنیتی در منطقه استحفاظی این روستا بسیار بالا باشد ودر خود روستا  به صفر برسد بطوریکه مسئله ای مثل دزدی در این روستا معنا و مفهومی ندارد.

گویش این روستا یک گویش محلی وخاص است، می شود گفت تلفیقی از گویش های بندرعباس و بندرلنگه و بوشهر است. برخلاف روستاهای مجاور که گویش لاری-بستکی دارند.

در حال حاضر روستای چهواز یکی از روستاهای در حال توسعه در شهرستان محسوب می گردد.  روستای چهواز دارای دو باب مدرسه ابتدائی و راهنمائی می باشد که تاریخ تاسیس دبستان آن  سال۵۳ می باشد. وجود دفتر مخابراتی و پست بانک، بهزیستی ،حوزه مقاومت ،سه پایگاه بسیج، خانه بهداشت ، کانون فرهنگی، دهیاری، خانه بهداشت از دیگر نهادهایست که در طول این چند سال در این روستا تاسیس شده است.

از بناهای قدیمی میتوان به سدّ خداداد، خانه های بالَکو، چاههای قدیمی، بناهای برجا مانده(تنگ تراب) ، کلََنتی سَیدی اشاره کرد.

ازدواج

مراسم عروسی و ازدواج در روستای چهواز بر اساس آداب و رسوم خاص منطقه که نشان دهنده انگیزه‌های دینی و روحیات شاد مردم این منطقه است انجام می‌گیرد.
سنتهای پیش از مراسم عروسی چنین‌اند:عقد کنان.
و سنتهای مراسم عروسی شامل: حنا‌بندان، سرتراشون، سر آب بردن داماد، عروس برون، واطلبان می‌باشد.

عقد کنان:
 

پس از رضایت خانواده ها و خود دختر و پسر که معمولاً با رفتن چند معتمد بعنوان «قاصد» از طرف خانواده داماد به منزل پدر عروس در چندین جلسه صورت می‌گیرد، خانواده پسر برای مراسم عقد اهالی محل و آشنایان دور و نزدیک را به همراه یک روحانی به منزل خود دعوت می‌کنند و سپس این جمع، جهت مراسم عقد به خانه دختر می‌روند، و مراسم عقد برگزار می‌شود. پس از آنکه دختر چهوازی، بعد از سه بار تکرار عاقد، «بله» گفت بر روی سرش نقل می‌پاشند و شیرینی پخش می‌کنند و زنها کل می‌کشند و شادی می‌نمایند.

مراسم عروسی:

حنابندان:

شب و روز عروسی به دست و پای داماد حنا می گذارند.که به این مراسم حنابندون می گویند.

سر تراشون:

روز عروسی بعد از حنابندون نوبت سرتراشون می رسه و سر داماد را اصلاح می کنند.

سر آب بردن داماد:

داماد را به یکی از خانه های نزدیک می برند و لباسهای کهنه را از تن بیرون و لباس های نو عروسیش را به تن می کند.بعد از آن داماد با مردان روبوسی میکند و به او تبریک می گویند.

آرایش عروس:

در گذشته موی سر عروس را روغن زده شانه می‌کردند و به چشم او سرمه می‌کشیدند و این آرایش فقط هنگام عروسی انجام می‌شد، اکنون یک روز قبل از مراسم عروسی، او را به آرایشگاه برده و با وسائل آرایشی جدید، او را می‌آرایند.

عروس برون:

داماد به آرایشگاه رفته و عروس را به خانه پدرش می برد. و در آخر شب و با همراهی مردم او را به خانه خودش برده و زندگی تازه ای را شروع میکنند.

بیت هایی که در مراسم های مختلف عروسی می خوانند.

حنابندان

اسبز سبز سبز جانمی دختر سبزشو مهمانمی
اسبز سبز سبز جانمی حنا کنم بار سبز جانمی
اسبز سبز سبز جانمی دختر سبزشو مهمانمی
حنای روسی سبز جانمی برای عروسی سبز جانمی
اسبز سبز سبز جانمی دختر سبز شو مهمانمی
حنابندان

حنابندی حنابندو حنابندون عروس حنابندی حنابندو حنابندون عروس
به قربان حنای پشت دستت و حنابندی حنابندو حنابندون عروس
حنای پشت دستت نقش بسته و حنابندی حنابندو حنابندون عروس
خودم چاق می‌کنم می‌بندم به دستت و حنابندی حنابندو حنابندون عروس
سر راهت نشینم فال گیرم حنابندی حنابندو حنابندون عروس
سر راهم دو تا شد وای بر من و حنابندی حنابندو حنابندون عروس
رفیق از موجدا شد رفت به غربت و حنابندی حنابندو حنابندون عروس
به غربت آشنا شد وای بر من و حنابندی حنابندو حنابندون عروس
دم کوچه که قدم وا نمی شه و حنابندی حنابندو حنابندون عروس
سر کوی بلندم وای بر من حنابندی حنابندو حنابندون عروس
سر کوی گوتو تش می‌کنم حنابندی حنابندو حنابندون عروس
سر تراشون

اسا سرتراش سر داماد بتراش هموجا که سر می تراشیدن آب و گلاب می‌پاشیدن
اسا سرتراش سر داماد بتراش هموجا که سر می‌تراشیدن نقل و نبات می‌پاشیدن
اسا سرتراش سر داماد بتراش خر سواریت می‌زم که شوختر بتراش
اسا سرتراش سر داماد بتراش ماشین کویتی‌ات می‌دم کمی زودتر بتراش
اسا سرتراش سر داماد بتراش صندوق پلیتی‌ات می‌ذم کمی زودتر بتراش
همه سرتراشون شه مبارک باشه دامای جونی‌شه سلامت باشه
همه سرتراشون شه مبارک باشه کاکای جونی شه سلامت باشه
همه سرتراشون شه مبارک باشه دادای جونی شه مبارک باشه
همه سرتراشون شه مبارک باشه عموهای جونی شه مبارک باشه
همه سرتراشون شه مبارک باشه دامای شو خوشه سلامت باشه
عروس‌برون

ای ننه من مسافرم ای ننه من مسافرم
ای ننه گندم پاک کن ای ننه یادم وا کن
ای ننه من مسافرم ای ننه من می‌خوام برم
ای ننه چایی دم کن ای ننه قلیون چاق کن
ای ننه من مسافرم ای ننه من می‌خوام برم
ای ننه تو را به خدا عمه را صدا کن تا بیا
ای ننه من مسافرم ای ننه من می خوام برم
 

عزاداری محرم

در دهه اول محرم، در چهواز نیز مانند بقیه جاهای ایران مراسم سوگواری سالار شهیدان برگزار می‌گردد، مردم در حسینیه ها و مساجد جمع شده و مشغول سینه زنی و روضه خوانی می شوند. روز تاسوعا صبح مردم به عزاداری و سینه زنی می پردازند.شب همان روز یعنی شب عاشورا مراسم سوگواری نیز با شکوه و جلوه های ویژه برگزار می شود و تا پاسی از شب مردم بیدارند.صبح عاشورا هم عزاداران با زدن زنجیر و سینه از حسینیه تا حوزه بسیج و از آنجا تا حسینیه به زنجیرزنی می پردازند.پس از آنکه مراسم ظهر عاشورا نیز به اتمام رسید، شام غریبان را در حسینیه در حالیکه شمع روشن کرده و به روضه خوانی و سینه زنی پرداخته و تا قبرستان رفته و به سینه زنی می پردازند.

سینه زنی

سینه زنی در ایام محرم از شب چهارم یا پنجم شروع می شود . نوحه خوانان اشعاری در رثای امام حسین(ع) خوانده و جوانان و نوجوانان نیز به سبک «بوشهری» دایره ای تشکیل داده و با چرخیدن و خم و راست شدن به سینه زنی می پردازند. در انتهای مراسم سبک سینه زنی عوض می شود . و سبک «واحد» اجرا می‌شود. با شروع این بخش افراد مسن به علت عدم توانایی از دایره خارج می شوند. تا دیگران مراسم را اجرا کنند. جوانان همراه با خم شدن ، یک دست را به پایین برده، و آن را رها می کنند و دست دیگر را روی شانه فرد کناری خود می گذراند ، هنگامی که سر و سینه پایین می آید دست را محکم به سینه می کوبند. همه اینها با آهنگ نوحه همانگی دارد.

زنجیر زنی

در مراسم عزاداری محرم علاوه بر سینه، زنجیر هم  می زنند. سبک زنجیر زنی به این صورت است که عزاداران در دو صف در مقابل هم حرکت می کنند. نوحه خوان شروع به نوحه خوانی کرده ، زنجیر زنان همنوا با صدای سنج و طبل و نوحه زنجیر می زنند.

 
ماه رمضان

ماه رمضان در چهواز، حال و هوای خاصی دارد که یاد آور معنویت و صمیمیت برای همه ساکنان است. آنانی که از کودکی خاطرات شیرین رمضان ، افطار و سحر را در کام جان خود چشیده اند، به یاد آن روزها روزه داری را سنتی پر از آرامش و صفای روحی می دانند. در این ماه تا پاسی از شب، صدای روحبخش تلاوت قرآن از خانه ها به گوش می رسد، مردم پس از خوردن افطاری که معمولاً « رشته کو » غذای مرسوم آنست (یعنی رشته دست سازی که با پلو آمیخته می گردد) و صرف برخی شیرینی جات مانند نشاسته، کسترد، لگیمات«شبیه زولبیا و بامیه» که نوعی شیرینی محلی است، به حسینیه رفته و پای سخنرانی می نشینند و بعد به خانه هایی که قرآن خوانی راه افتاده رفته و دور هم نشسته و قرآن تلاوت می نمایند ، در این مراسم معمولاً با آجیل، قلیان و چای و قهوه از مردم پذیرایی می شود. ذکر این نکته لازم است که در چهواز ، پس از اذان مغرب، ابتدا نماز به جماعت خوانده و بعد افطار و شام خورده می شود که این نشان دهنده سابقه مذهبی و سنتی اهالی این شهر می باشد. در شبهای قدر ماه مبارک رمضان، در حسینیه مراسم شب قدر شور و معنویت ویژه ای دارد پس ازسخنرانی زیارت عاشورا دعای افتتاح خوانده شده و سپس دعای «جوشن کبیر» قرائت می گردد و تا هنگام سحر مراسم همچنان ادامه دارد.

انتهای پیام/۱۱۹

برچسب ها:
لینک کوتاه : http://www.hormoz.ir/?p=5473
این خبر را به اشتراک بگذارید
دیگر رسانه ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

6,264 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

یادداشت

گفتگو

بین الملل