تبلیغات تبلیغات تبلیغات تبلیغات تبلیغات
کانال رسمی تلگرام شبکه اطلاع رسانی هرمز
سیاسی
کد خبر : 454046
تاریخ انتشار:شنبه ۰۲ دی ۱۳۹۶ - ۸:۵۵| تعداد نظرات :بدون دیدگاه
پ
گزارشی از وضعیت هنر در میناب؛

چهار دهه حسرت بهره برداری بر دل خانه صنایع دستی روستای شهوار+تصاویر

ساختمان صنایع دستی روستای شهوار در میناب که با هدف نظامند کردن صنایع دستی و آموزش هنر در سال ۵۹ احداث شده بود تاکنون هیچ گونه فعالیت هنری و فرهنگی به خود ندیده و روبه تخریب است.

چهار دهه حسرت بهره برداری بر دل خانه صنایع دستی روستای شهوار+تصاویر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛به نقل از فرهنگ کده؛روستای شهوار در بخش مرکزی دهستان حکمی شهرستان میناب و با جمعیتی بالغ بر یک هزار و ۴۲۸ نفر  قرار دارد و  این روستا در حوزه صنایع دستی سفالی در گذشته بسیار شهرت فراوانی داشته است.

بیشتر مردم روستای شهوار در گذشته خانه های کوچکی در باغات خود داشتند و از خاک رس آن منطقه جهله (جهله، ظرف یا کوزه بزرگ آب با گنجایش ۱۰ الی ۱۲ لیتر که کروی شکل با ماهیت غیر ایستا است) درست می کردند که کاربرد آن در گذشته جهت خنک نگه داشتن آب آشامیدنی بود اما به مرور زمان با پیشرفت تکنولوژی و بحران بی آبی در میناب از رونق این هنر کاسته است.

جهله میناب در فهرست میراث معنوی کشور به نام مردم میناب ثبت ملی شد

جهله سازی میناب در سال ۱۳۹۱ به شماره ثبت ۷۵ در فهرست میراث فرهنگی کشور به نام مردم میناب ثبت ملی شده اما سال هاست هنوز نتوانستند برای جهله به جز آن مصرفی که به عنوان یک یخچال کاربرد داشته ، کاربری جدیدی تعریف کنند ولی اخیرا کاربری های جهله برای زینت از حیث آن یک صنعت کهن که رونق پیدا کرده است.

در روستای شهوار تنها دو نفر در زمینه ساخت جهله فعالیت می کنند چرا که درآمد این صنعت بسیار پایین و زحمت فراوانی برای ساخت صرف می شود.

 

شهوار قدیم از قدیم الایام  از روستاهای مشهور در زمینه فرهنگ بوده و هنر در ذات و خون مردم این روستا بوده و بیشتر مردم آن را به سفال هایش می شناسند چرا که خاک این روستا برای ساخت ظروف سفالی بسیار مرغوب است و بهترین نوع سفال را به شهرستان و استان ارائه می دهد.

یکی از پر مصرف ترین سفال ها در روستای شهوار جهله است که برای خنک نگه داشتن آب آشامیدنی کاربرد دارد و به نوعی یخچال مردم این روستا در قدیم جهله بوده است و این هنر سفالگری آنقدر برای مردم حائز اهمیت بوده که ساختمان بزرگی برای آموزش و نگهداری و حمایت این هنر در این روستا ساخته شد.

خانه صنایع دستی روستای شهوار به متروکه ای تبدیل شده است

خانه صنایع دستی روستای شهوار در سال ۵۹ احداث شد اما نامهربانی ها به این هنر و این ساختمان را به متروکه ای تبدیل شده و در صورتی که هنوز هم می توان با اندک سفالگرانی که در این روستا هستند این ساختمان را احیا و هنر سفالگری را راه اندازی کرد.

روستای شهوار در دیگر صنایع دستی نیز شهرت دارد که از جمله تولک ، پری ، چی چی پهریز ، حصیر ، جانماز و..نام برد که ساخت دست زن و مرد این دیار بوده و مردم برای خرید آنها سر از پا نمی شناختند.

هنرهای نمایشی در شهوار ریشه دوانده و‌ در خون هر یک از آنها می توان این هنر را پیدا کرد که در ابتدا به شکل سنتی و تعزیه وار در حسینیه شهوارهنگام اجرای تعزیه می توان شبیه خوان های روستای شهوار را دید و چنان این نمایش میدانی را اجرا می کنند که دل هر بیننده ای را به لرزه در می آورند.

آوازه تعزیه شهوار به گونه ای پیچیده که از روستاهای اطراف  و استان های همجوار برای دیدن این نمایش می آیند و  ازدحام جمعیت کنترل و نظم دادن را سخت می کند و بعضی از شبیه خوانان با اندکی سرک کشیدن در هنر تئاتر، نمایش ها را به روز تر دنبال کردند و به سالن ها هم رسیدند.

مرحوم عبدالله رحیمی هنرمندی که  در زمینه های طنز و نمایش های بومی و محلی ، مذهبی و تعزیه فعالیتی ستودنی داشت و گروه انگاره شهوار را تاسیس کرد که در حال حاضر شاهد افتخار آفرینی هنرمندان گروه هنری انگاره در جشنواره های مختلف هستیم.

یکی از نمایش هایی که در این چند ساله شاهد اجرای آن در روستای شهوار هستیم نمایش مذهبی «تکه ای از آسمان» که به کارگردانی علی رحیمی هر ماه محرم در حسینیه اجرا می شود که اکثر عوامل اجرایی و بازیگران این نمایش از مردم روستا هستند.

هنرمندان و هنر روستای شهوار مظلوم واقع شده است

روستای شهوار قدیم با این همه هنر و هنرمند مظلوم واقع شده و حال باید پرسید روستایی با این ظرفیت چرا نباید از هنرمندان سفال و نمایش حمایت شود و ساختمان به این بزرگی مخروبه شود؟ چرا نباید این ساختمان تبدیل به مرکز بزرگ آموزش سفالگری در شهرستان و حتی حوزه شرق استان شود؟

چرا هنرمندان تئاتر این روستا یک سالن نمایش برای اجرا ندارند و همه این ظرفیت در روستا با قدری برنامه ریزی و حمایت می توان این روستا را به یک مرکز فرهنگی و هنری تبدیل کرد.

مسعود بیژنی، یکی از اهالی روستای شهوار شهرستان میناب در گفتگو با خبرنگار فرهنگ کده با اشاره به زمان تاسیس ساختمان صنایع دستی این روستا، اظهار کرد: در سال ۵۹ یک ساختمان صنایع دستی در روستای شهوار احداث شد اما هیچ گونه فعالیت هنری و فرهنگی در این ساختمان صورت نگرفته است .

این شهروند روستای شهوار با بیان اینکه ساختمان صنایع دستی شهوار با هدف نظامند کردن صنایع دستی و آموزش هنر احداث شده بود، افزود: اگر دستگاه ها دولتی و فرهنگی استان این ساختمان را بازسازی کنند این مکان می تواند به عنوان مرکز آموزش صنایع دستی و هم برای جذب گردشگر در روستا و هم در شهرستان میناب موثر باشد.

 ساختمان صنایع دستی روستای شهوار در حال تخریب است

بیژنی با اشاره به اینکه ساختمان صنایع دستی روستای شهوار در حال تخریب است، تصریح کرد: اگر ساختمان صنایع دستی این روستا  یک بازسازی شود می تواند صنایع دستی و آنچه میراث اجداد و نیاکان ما در شهرستان میناب است را حفظ کند.

خانه صنایع دستی شهوار میناب سرمایه ای در بن بست غفلت

این شهروند شهواری با بیان اینکه سرمایه بالایی برای ساختمان روستای شهوار شده اما متاسفانه استفاده ای از آن نمی شود ، خاطر نشان کرد: در حال حاضر ساختمان صنایع دستی روستای شهوار تحویل یکی از هنرمندان صنایع دستی میناب و صرفا به دلیل اینکه اموالی از آن سرقت و تخریبی صورت نگیرید و لذا استفاده دیگر از آن نمی شود.

انتهای پیام/

لینک کوتاه : http://www.hormoz.ir/?p=454046
این خبر را به اشتراک بگذارید
دیگر رسانه ها
نظرات بینندگان
تعداد نظرات: بدون نظر
ارسال نظر





  • نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی کند.
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمايید.
  • توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.

یادداشت

گفتگو

بین الملل