تبلیغات تولید ایرانی تبلیغات تبلیغات
کانال رسمی تلگرام شبکه اطلاع رسانی هرمز

سیاسی
کد خبر : 517159
تاریخ انتشار:یکشنبه ۰۵ آبان ۱۳۹۸ - ۸:۱۹| تعداد نظرات :بدون دیدگاه
پ
یاداشت/

مظلوم مقتدر

در مظلومیت حضرت مجتبی (علیه السلام) همین بس که نه یاران همراهی داشت و نه همسر باوفایی!

مظلوم مقتدر

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛در مظلومیت حضرت مجتبی (علیه السلام) همین بس که نه یاران همراهی داشت و نه همسر باوفایی!
صبوری حکیمانه آن حضرت هم باعث حفظ جان معدود یاران باقیمانده شد هم پایه نهضت عظیم قیام علیه باطل حسینی را فراهم کرد.

مرحوم سید عبدالحسین شرف‌الدین در مورد آن حضرت می‌نویسد:
حسن (علیه السلام) از جان خود دریغ نداشت و حسین (علیه السلام) در راه خدا از او با گذشت‌تر نبود.
او جان خود را برای جهادی صامت و آرام نگاه داشت. شهادت کربلا پیش از آن که حسینی باشد، حسنی بود.
از نظر خردمندان صاحب نظر، روز سباط امام حسن (علیه السلام) به مفهوم فداکاری بسی آمیخته‌تر است، تا روز عاشورای امام حسین (علیه السلام)… زیرا امام حسن (علیه السلام) در آن روز، در صحنه فداکاری، نقش یک قهرمان نستوه و پایدار را در چهره مظلومانه یک از پا نشسته مغلوب، ایفا کرد.
شهادت عاشورا به این دلیل در مرتبه نخست، حسنی بود و سپس حسینی، که حسن (علیه السلام) شالوده آن را ریخته و وسایل آن را فراهم آورده بود.

پیروزی قاطع امام حسن (علیه السلام) متوقف بود بر این که با صبر و پایداریِ حکیمانه‌اش حقیقت را بی‌پرده آشکار کند و در پرتو این روشنی بود که امام حسین (علیه السلام) توانست به آن نصرت و پیروزی پرشکوه ابدی نایل آید؛
تو گویی آن دو گوهر پاک برای این خطّ مشی هم داستان شده بودند که:
نقش پایداری حکیمانه، از آنِ حسن (علیه السلام) باشد و نقش شورش‌گری و قیام مردانه، از آنِ حسین (علیه السلام).

در علت شهادت آن حضرت نوشته اند جعده دختر اشعث بن قیس با زهری که معاویه برای او فرستاده بود آن حضرت را مسموم کرد. معاویه همراه با زهر، صد هزار درهم فرستاد و وعده کرد که او را به عقد یزید در آورد؛ ولی به وعده ی خود وفا نکرد.

مسمومیّت امام حسن (علیه السلام) چهل روز طول کشید. پس از ظهور اثرات سمّ بر بدن مبارک و فرا رسیدن وقت شهادت، به سیّدالشهداء (علیه السلام) فرمودند:

«مرا مسموم کرده اند و پاره های جگرم داخل طشت است. من از شما جدا می شوم و به خداوند ملحق می گردم، و می دانم چه کسی مرا مسموم کرده است؛ ولی به حقّی که بر شما دارم در این باره حرفی نزنید. وقتی من از دنیا رفتم چشمانم را ببند و غسلم بده و کفنم نما و مرا کنار قبر جدّم پیامبر (صلّی الله علیه و آله) بِبَر تا با او تجدید عهد کنم. سپس مرا در بقیع کنار جدّه ام فاطمه بنت أسد (علیها السلام) دفن کنید.
می دانم مخالفین و معاندین گمان می کنند شما می خواهید مرا کنار پیامبر (صلّی الله علیه و آله) دفن کنید و مانع شما می شوند. شما را به خدا قسم می دهم که مبادا به خاطر من حتّی به اندازه ی خون حجامت ریخته شود».

سپس آن حضرت مثل آنچه امیرالمؤمنین (علیه السلام) وصیّت فرموده بود به اولاد و اهل خود وصیّت نمودند و از دنیا رفت.

سلام و صلوات خدا به روح حضرت مجتبی (علیه السلام) این فرزند مظلوم اول مظلوم عالم!

نویسنده:حجت الاسلام علیرضا آرین کارشناس مذهبی

انتهای پیام/

لینک کوتاه : http://www.hormoz.ir/?p=517159
این خبر را به اشتراک بگذارید
دیگر رسانه ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

6,252 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

یادداشت

گفتگو

بین الملل