تبلیغات تولید ایرانی تبلیغات تبلیغات
کانال رسمی تلگرام شبکه اطلاع رسانی هرمز
کد خبر : 7828
تاریخ انتشار:شنبه ۰۷ اردیبهشت ۱۳۹۲ - ۲۰:۲۹| تعداد نظرات :۱ دیدگاه
پ

مصاحبه خواندنی با همسر مه آفرید خسروی

ما اولین خودروی شخصی‌مان را وقتی صبا کلاس دوم دبستان بود خریدیم. یعنی ۸-۷ سال قبل/ حتی یک بار در تمام این سال‌ها یک نمک برای خانه نخرید/ ما منزل مسکونی از خودمان نداشتیم. در حقیقت مستاجر بودیم به گزارش هرمز ، کی از همین روزهای بهاری، سارا خسروی، همسر مه آفرید خسروی پای سوالات […]

مصاحبه خواندنی با همسر مه آفرید خسروی

ما اولین خودروی شخصی‌مان را وقتی صبا کلاس دوم دبستان بود خریدیم. یعنی ۸-۷ سال قبل/ حتی یک بار در تمام این سال‌ها یک نمک برای خانه نخرید/ ما منزل مسکونی از خودمان نداشتیم. در حقیقت مستاجر بودیم

به گزارش هرمز ، کی از همین روزهای بهاری، سارا خسروی، همسر مه آفرید خسروی پای سوالات خبرنگاران نشست و با حوصله بیش از دو ساعت در خانه پدری اش در یکی از خیابان‌های خلوت شمال تهران ماجرای زندگی ۱۸ ساله خود با مه‌آفرید را شرح داد.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی دانا، او که روزگاری همسر یکی از پولدارترین‌های جهان بود این روزها با مشکل مالی دست و پنجه نرم می‌کند و می‌گوید من نمی‌توانم با ماهی ۲٫۵ میلیون تومان حقوقی که برایم تعیین کرده‌اند زندگی کنم. مشکلات شدید مالی دارم و برای ثبت نام فرزندانم در مدرسه نیز نمی‌دانم چه کنم.

در حین صحبت‌هایش اما مدام می‌گوید که آرزویش داشتن زندگی متوسط بود. می‌گوید ممکن است کسی حرف‌های من را درک نکند اما قدر آرامش زندگیتان را بدانید که پول برای من هیچ آرامشی به ارمغان نیاورد. او می‌گوید یک هفته قبل از دستگیری دلش می‌شکند نفرین می‌کند. می‌شود مصداق این شعر که «خانمانسوز بود آتش آهی گاهی/ ناله‌ای می‌شکند پشت سپاهی گاهی.»

واقعا شرایطتتان سخت است؟

بله، واقعا سخت است. ما منزل مسکونی از خودمان نداشتیم. در حقیقت مستاجر بودیم و بعد از این اتفاقات در منزلی که متعلق به پدرم است، ساکن شده‌ام.

همسر شما که بسیار پولدار بود، چرا یک واحد مسکونی لوکس خریداری نکرد؟

نمی‌دانم. مه‌آفرید کلا آدمی‌بود که درباره کارهایش زیاد توضیح نمی‌داد.

خب حالا پیشنهاد او برای حل مشکل مالی‌تان چیست؟

مه‌آفرید می‌گوید لوازم خانه را بفروش اما از لوازم خانه ما صورت‌برداری شده است و من اجازه فروش آنها را ندارم. به او می‌گویم هم قبول نمی‌کند. می گوید وقتی گشنه‌ای چکار باید بکنی؟ من بارها گفته‌ام که می‌خواهم کار کنم اما او به شدت مخالف است و می‌گوید نباید کار کنی.

آقای مه‌آفرید در دادگاه گفته که هزینه ماهانه شما ۲۵ میلیون تومان است، با ۲۵ میلیون تومان در ماه چکار می‌کردید؟

خب این حرف را از روی لجبازی گفته. برای این که کسانی که می‌خواهند حقوق ما را تعیین کنند، در جریان باشند. من این همه هزینه نداشتم. در واقع من اصلا پولی نداشتم. شیوه ما این طور بود که هر چیزی که می‌خواستم خریداری کنم را می‌خریدم و پولش را از طریق هماهنگ کردن با منشی‌اش برایم می‌فرستاد.

یعنی هیچ‌وقت مبلغ مشخصی به عنوان خرجی خانه به شما نمی‌داد؟

نه، می‌گفت هر چقدر پول می‌خواهی بگو، منشی‌ام برایت بفرستد.

خودش اهل خرید کردن برای خانه بود؟

هیچ وقت. حتی یک بار در تمام این سال‌ها یک نمک برای خانه نخرید. همه کارهای خانه را من خودم شخصا انجام می‌دادم.

حالا نگفتید با ۲۵ میلیون تومان چه می‌کردید؟

هزینه من این‌قدرها نبود. می‌دانید اصلا این خرج‌ها از کجا درآمد. منشی پولی که برای من می‌فرستاد را در دفتر یادداشت می‌کرد. خب یک بار من خانه را تعمیر کرده بودم. در آنجا نوشته شده بود ۲۰ میلیون تومان برای خانم خسروی. هزینه مدرسه بچه‌ها بود اما به نام من نوشته شده بود. چیزی برای خانه می‌خریدم، به نام من یادداشت شده بود. امروز اگر از کسی بپرسند، فکر می‌کند من دائم در حال خرید و گردش و پول خرج کردن بودم اما واقعیت این نبود. من زندگی تجملی عجیب و غریبی نداشتم. اصلا شوهرم به تجملات اعتقادی نداشت و سعی می‌کرد تظاهرات بیرونی نداشته باشد.

اما انگار خدمتکار فیلیپینی و آشپز مالزیایی در خانه داشتید؟

خدمتکار فیلیپینی بله،۶ ماه ما یک غلطی کردیم. اما من هیچ وقت آشپز نداشتم. اصلا آشپزی را به دست کسی نمی‌سپارم.

ماجرای خدمتکاران فیلیپینی چه بود؟

من فقط یک خدمتکار داشتم. علتش هم این بود که بچه کوچک داشتم و باید به امور بچه بزرگم هم می‌رسیدم. خب همه می‌گفتند تو که امکاناتش را داری کمک بگیر. من هر پرستار ایرانی را استخدام کردم اذیتم کرد. یا از خانه‌مان دزدی می‌کردند یا وظیفه‌شان را خوب انجام نمی‌دادند. من هم شنیدم شرکتی هست که از فیلیپین پرستار استخدام می‌کند، این کار را کردم و چنین ماجرایی رقم خورد. اتفاقا همان ماه‌های آخر قبل از دستگیری این اتفاق افتاد و وقتی از دادستانی به خانه ما آمدند این خدمتکار را دیده بودند و آن طور توی بوق و کرنا کردند.

حالا که اصرار به کار کردن دارید، اگر بخواهید کار کنید، چقدر حقوق برایتان کافی است؟

نمی‌دانم. با حقوق کارمندی که نمی‌شود روزگارم بگذرد. اما به کار طراحی داخلی علاقه دارم یا اینکه با کسی شریک باشم و فعالیتی راه بیندازم. همسرم در برآوردی که به دادستانی برای تعیین حقوق داده گفته است ۶ میلیون تومان در ماه برای ما لازم است و من فکر می‌کنم این مبلغ کافی باشد.

با هم سفر می‌رفتید؟

خیلی کم. همین ۳-۲ سال پیش برایش پاسپورت گرفتم. ما یک بار هنگ کنگ رفتیم. حالا همه می‌روند اما برای ما این همه سر و صدا شد و یک بار هم فرانسه و سوییس رفتیم.توی سفر هم دائما با تلفن صحبت می‌کرد. بیشترین هزینه ما همین پول موبایل بود که برای کارهایش می‌داد. اصلا دائم به کار فکر می‌کرد.

ماجرای سفر هنگ کنگ نبود که سروصدا کرد، جواهراتی که در آن سفر خریدید سروصدا کرد.

خب باید در این مورد در تلویزیون صحبت شود؟

حالا اصل مسئله جواهر ۶میلیارد تومانی چه بود؟

اتفاقا من هم وقتی شنیدم شک کردم که این جواهر را برای چه کسی خریده اما اصلا این‌طور نبود. بعد هم زیرنویس تلویزیون زدند که جواهر نبوده و بدلی بوده. خودش هم گفت من این را نخریدم.

اما برای شما جواهرات میلیاردی خریده بود.

این‌ها همه مربوط به همین دو سال آخر است. خودم هم تعجب می‌کردم که چطور شوهر من که اصلا اهل خریدن این چیزها برای من نبود، این کارها را می‌کرد.

فکر می‌کنید چرا؟

به خاطر عذاب وجدانش.

از بابت ازدواج مجددش؟

شاید. فکر می‌کنم چون شک من در این دو سال آخر بیشتر شده بود، سعی می‌کرد با این چیزها دهان من را ببندد.

چند سال است ازدواج کرده‌اید؟

حدود ۱۸ سال. من هفده ساله بودم که نامزد کردیم. حاصل این ازدواج هم دو دختر است. صبای ۱۵ ساله و دیبای ۶ ساله.

مهریه چقدر بود؟

۵۰۰ سکه. پدر و مادر من پیشنهاد دادند و او پذیرفت. البته ما سال ۷۴ عقد کردیم و سال ۷۶ رفتیم سر خانه و زندگی‌مان.همون موقع هم دائم می‌گفت کار دارم و وقت ندارم. من هم همه چیزهایی را که می‌گفت قبول می‌کردم برای همین بدون گرفتن جشن عروسی رفتیم مشهد و زندگی مشترکمان را شروع کردیم.

زندگی با مه‌آفرید چگونه بود؟

شاید توی این هجده سال، ما به اندازه یک سال کنار هم بودیم. همه این سال‌ها من دنبالش بودم چون دائم کار می‌کرد. من همیشه بهش افتخار می‌کنم چون واقعا صادقانه کار می‌کرد و به همه سود می‌رساند. کارش را به همه چیز ترجیح می‌داد. از صبح ساعت ۶ که از خانه بیرون می‌زد پی کار بود تا شب ساعت ۱۱ که برمی‌گشت. ما همیشه مکاتبه‌ای با هم ارتباط داشتیم. مثلا من وقتی کاری با او داشتم برایش یادداشت می‌کردم و می‌گذاشتم بخواند. او هم جوابم را می‌نوشت و می‌گذاشت. من تقریبا همه این سال‌ها از او دور بودم. خیلی سخت بود. حالا هم با شرایط پیش آمده وضع زندگیم سخت تر از قبل شده است.

اگر بخواهید شخصیتش را توصیف کنید، چه می‌گویید؟

آدم ساکت و تودار و محکم. اصلا حسود نبود. دوست داشت همه چیز از طرف خودش برای دیگران برود. به هر چیزی می‌خواست می‌رسید. مثلا کارآفرینی آرزویش بود. به آرزویش هم رسید اما نمی‌دانم چرا این‌طور شد؟ استرس‌های زیادی داشت. مثلا شب‌ها غالبا بی‌خواب می‌شد. ساعت دو، سه بلند می‌شد و راه می‌رفت. یک استرس دائمی‌همراهش بود. او زندگی‌اش را توی کار تعریف کرده بود. دائم ایده داشت که باید چه کار جدیدی انجام بدهد. مثلا یک بار که داشتیم می‌رفتیم مسافرت، توی اتوبوس شروع کرد به فکر کردن و یادداشت برداشتن. وقتی رسیدیم شمال هم سریع رفت پی اجرایی کردن طرحش.

با اتوبوس به سفر رفته بودید؟ خودروی شخصی نداشتید؟

نه. ما اولین خودروی شخصی‌مان را وقتی صبا کلاس دوم دبستان بود خریدیم. یعنی ۸-۷ سال قبل.

چه اتومبیلی بود؟

پژو ۴۰۵٫ کلا به خانه شخصی و خودروی شخصی و… اعتقاد نداشت.

تفریح خاصی داشت؟

کتاب خواندن.

بیشتر چه کتاب‌هایی می‌خواند؟

کتاب‌های تاریخی.

در خانه کتابخانه داشت؟

بله، کتابخانه بزرگی داشت و خیلی به کتاب‌هایش علاقه‌مند بود.

به چه غذاهایی علاقه‌مند بود؟

بیشتر به غذاهای محلی شمالی اما به دلیل بیماری‌اش نمی‌توانست این نوع غذاها را بخورد. با وجود سن کمش مبتلا به دیابت بود و بیماری قلبی. اغلب شب‌ها چند لقمه نان و پنیر می‌خورد و خودش را سیر می‌کرد. همیشه توی رژیم‌های سخت بود.

از چه سنی کار کردن را شروع کرد؟

از همان بچگی. سر زمین‌های پدرش می‌رفت و برای آن‌ها طرح و برنامه می‌داد که چه چیزی بکارند.

عاشق پول هم بود؟

نه. اصلا هدفش پولدار شدن نبود.

فکر می‌کنید پس چرا این‌قدر سخت کار می‌کرد؟

به این خاطر که همسر من آدم تایید طلبی بود. دوست داشت همه او را تایید کنند البته خودش این را قبول نداشت ولی من معتقدم به خاطر تایید گرفتن از دیگران این‌قدر کار می‌کرد.

درباره اهدافش صحبت می‌کرد ؟ مثلا می‌گفت چه آرزویی دارد؟

بله، خیلی موقع‌ها می‌گفت آرزو دارم بروم جنوب شهر توی یک خانه حوض‌دار زندگی کنیم همیشه دنبال ساده زندگی کردن بود. توی خانه هم همین بود. حتی زندگی توی روستا را دوست داشت. هرگز دنبال پول نبود. می‌گفت اگر من رئیس جمهور بودم این کار را می‌کردم.

دوست داشت رئیس جمهور بشود؟

خیلی. اما من با سیاسی شدنش خیلی مبارزه می‌کردم.

اما انگار سیاسی شده بود؟

فکر می‌کنم سیاسی‌اش کردند.

شما از ارتباطات سیاسی‌اش خبر داشتید؟

اصلا چیزی به من نمی‌گفت. هیچ چیزی درباره کارش را توی خانه مطرح نمی‌کرد. یعنی من هیچ‌وقت اطلاعی نداشتم که مثلا با فلان فرد معروف سر و کار دارد یا خیر. «مه‌آفرید» درباره ارتباطاتش و حوزه کاری اش زیاد اطلاعاتی نمی‌داد.

می‌گویید دنبال پول نبود اما در یک گزارش آمده که او دویست و نودمین ثروتمند جهان بوده.

بله، خیلی تلاش می‌کرد، خیلی هم پول به دست آورد اما هیچ لذتی از این پول‌ها نبرد.

از این وضعیت احساس نگرانی می‌کردید؟

از اینکه هر روز قدرتمندتر می‌‍شد، احساس نگرانی می‌کردم چون حس می‌کردم از من دورتر می‌شود.

آخرین دعوایتان کی بود؟

همان روزهای آخر، قبل از دستگیری بود که دعوایمان شد. من بعد از هشت – نه ماه تصمیم گرفتم که با مامانم و دوستش برویم لواسان. مه‌آفرید اونجا یک ویلا داشت. البته من هیچ کجا نمی‌رفتم، نه شرکت و نه جاهایی که داشت ولی آن روز مهمان دعوت کردم وراه افتادیم. توی راه بودیم که زنگ زد و گفت برگردید بچه داداشم داره میره اونجا. فکر کنید این همه امکانات بود اما برای ما نبود.همه اون امکانات برای دیگران بود. یک روز زن و بچه‌اش نتوانستند از اون ویلا استفاده کنند. همش فکر می‌کردم من توی این زندگی چه حقی دارم؟هیچی نباید داشته باشم؟ ما از وسط راه برگشتیم و من خیلی پیش مامانم و دوستش شرمنده شدم. اون شب خیلی ناراحت بودم و دعوامون شد. یادمه زدم وسط سینه‌ام و گفتم انشاا… همه پول‌هات را خدا ازت بگیره. اون هم یادش نرفته.من واقعا دلم شکست. خودش هم ناراحت شد از این موضوع و هنوز هم میگه. بهش می‌گفتم چرا برای ما ارزش قائل نیستی. چرا همه را به ما ترجیح می‌دی؟

هیچ وقت پیشنهاد نکرد از ایران بروید؟

چرا می‌‌گفت شما بروید صبا آن طرف تحصیل کند. اما من مخالف بودم. من هم آدمی‌نبودم که بخواهم دور از او بمانم. این کار را نکردم که یک موقع به سمتی نرود و نگوید تو من را تنها گذاشتی و من به همین خاطر همسر دوم گرفتم. نرفتم ولی باز هم این کار را کرد.

اگر به عقب برگردید حاضرید دوباره با مه‌آفرید خسروی ازدواج کنید؟

بله فکر کنم بهتر از او نتوانم پیدا کنم.

واقعا؟ حتی با اینکه بدون اطلاع شما ازدواج کرد؟

خب اشتباه کرد بدون اطلاع من ازدواج کرد.

چه زمانی از ازدواج دومش مطلع شدید؟

در مسیر بازجویی‌ها. وقتی از من پرسیدند شما کدام همسرش هستید شک کردم. مثلا اسم‌هایی را از من می‌پرسیدند که می‌شناسید یا خیر. وقتی گفتند مهرآفرین را می‌شناسید همان لحظه شک کردم که با توجه به نزدیکی اسم، حتما دخترش است.

چه حسی به شما دست داد؟

خیلی عصبانی شدم. آن شب خیلی سخت گذشت.

فهمیدن این موضوع سخت‌تر بود یا دستگیری‌اش؟

حکم اعدامش. من از هر چیز بیشتر از این حکم شوکه شدم.

هیچ وقت به این موضوع شک نکرده بودید؟

در این دو سال آخر چرا. ساعات خاصی در روزهای پنجشنبه نبود. یک چیزهایی را فقط زن‌ها می‌فهمند. از سر روی بالش گذاشتنش، از حالت انزجارش، یک چیزهایی فهمیده بودم.

همسر دوم او را می‌شناختید؟

وقتی منشی‌اش بود او را دیده بودم. اتفاقا یک بار که به من گفت خانم فلانی استعفا داد و رفت من تعجب کردم، گفتم این که این همه کارمند خوبی بود برای مه‌آفرید، چطور گذاشته که برود. همان موقع شک‌هایی کردم اما من آدمی‌نبودم که اهل تحقیق کردن و جاسوسی و… باشم.

بچه‌ها چطور مطلع شدند؟

به هر حال بند را آقای اژه‌ای آب داد و در تلویزیون هم اعلام کردند. البته من فکر می‌کنم نباید این موضوعات را رسانه‌ای می‌کردند. بچه‌ها هم همان زمان فهمیدند. صبا خیلی تعجب کرده بود می‌گفت من عاشق پدرم بودم، چرا اینطور شد؟

وقتی برای اولین بار بعد از فهمیدن ماجرای زن دوم او را دیدید، چه واکنشی داشتید؟

من با مه‌آفرید راحت صحبت نمی‌کردم. وقتی برای اولین بار بعد از چند ماه دیدمش، حتی نگهبانان فکر می‌کردند خیلی من ابراز احساسات کنم اما من به سردی دست دادم و در حالی که اشک توی چشمم جمع بود رفتم گوشه‌ای نشستم. نامه را به او دادم و او سرسری خواند. می‌خواست توضیح بدهد که من برای اینکه نگهبان‌ها از موقعیتش سوء استفاده نکنند گفتم بعدا حرف می‌زنیم.

پس توضیحی نداد؟

چرا! گفت پشیمانم و جبران می‌کنم.

شما هیچ وقت شناسنامه شوهرتان را ندیده بودید که متوجه ازدواج دوم او شوید؟

شناسنامه شوهرم را دیده بودم. فکر می‌کنم این روزها با پول هر کاری می‌شود کرد. اسم را در شناسنامه‌اش ننوشته بودند.

الان چه فکری درباره‌اش می‌کنید؟

شاید اگر این اتفاق نمی‌افتاد سرنوشت من عوض می‌شد. من وقتی این موضوع را فهمیدم کمی‌از علاقه و عشقم کم شد و توانستم این شرایط را طاقت بیاورم.

هیچ وقت درباره اینکه تکلیف این موضوع چه می‌شود حرف زده‌اید؟

گفتم تو چرا به من نگفتی. اگر می‌گفتی من تکلیف خودم را می‌دانستم و می‌گفتم بین ما انتخاب کن چون من اصلا اهل اینکه هر دو باشیم، نبودم.

فکر می‌کنید چرا نگفت؟

خب حس می‌کنم نمی‌خواست من را از دست بدهد. همیشه می‌گفت تو خیلی مادر خوبی هستی و من از تو راضی هستم.

شما در بین صحبت‌هایتان گفتید که به او بسیار اعتماد داشتید، این ماجرا اعتماد شما را خدشه دار نکرد؟

خوب من دوست دارم بهش اعتماد داشته باشم. الان هم این موضوع را بسته بندی کردم و کنار گذاشتم تا وقتی این مشکلات حل شد درباره‌اش تصمیم بگیرم.

هیچ وقت فکر کرده‌اید که از او جدا شوید؟

در این شرایط اصلا. چرا جدا شوم؟

توضیحی نداده که چرا دوباره ازدواج کرد؟

گفتم که می گوید اشتباه کردم. فکر کنم از سر دلسوزی. می‌گفت این خانم مریض بوده. گفتم یعنی هر کسی مریض بود تو باید باهاش ازدواج کنی؟

آن خانم در چه شرایطی زندگی می‌کند؟

فکر می‌کنم شرایطش خیلی بهتر از من است. او خانه شخصی به نام خودش دارد در حالی که من این وضعیت را نداشتم. او در همان خانه زندگی می‌کند اما به من گفتند تو باید از این خانه اسباب کشی کنی و دلیلی ندارد که در خانه به این بزرگی زندگی کنی. خب فکر می‌کنم من خیلی مظلومانه برخورد کردم. مثلا همه طلاها، بدلیجات و حتی گوشی تلفن همراهم که فیلم‌های خانوادگی در آن ضبط شده و به من تحویل ندادند. ماشین‌هایی را که به نام من بوده از من گرفتند و یک ۲۰۶ به من داده‌اند که دائم خراب است. اما آن خانم بهتر از حق خودش دفاع کرد.

چطور از دستگیری مه‌آفرید خسروی مطلع شدید؟

من ایران نبودم. با بچه‌ها دوبی بودم که مادرم تماس گرفت و گفت که همسرت دستگیر شده. اصلا تصور نمی‌کردم مشکل خیلی جدی باشد. فکر می‌کردم یک سوء تفاهم است که سریع حل می‌شود اما وقتی بعد از پنج ماه برای اولین بار به ما ملاقات دادند و دیدم با چشم‌بند آوردندش خیلی تعجب کردم و فهمیدم قضیه حسابی جدی است. خودش هم وقتی با ما تماس گرفت گفت هیچ چیزی نیست و حل می‌شود اما پرونده که اقتصادی بود، ناگهان سیاسی شد. اصلا نمی‌دانم چی شد؟

اولین بار که اعداد و ارقام پرونده را شنیدید چه حسی بهتان دست داد؟

تعجب کردم و گفتم وای یعنی شوهر من این قدر قدرت دارد؟ البته رقم سه هزار میلیارد تومان غلو بود. موضوع سر ۱۸۰۰ میلیارد تومان بود.

شما که می‌گویید از کارهای همسرتان زیاد خبری ندارید، این رقم ۱۸۰۰ میلیارد تومان را از خودشان شنیده‌اید؟

خیر، من از دفاعیاتش می‌گویم. البته همسر من اصلا یک ریال بدهی نداشت. دائم کار می‌کرد. ۳۰ هزار حقوق‌بگیر داشت و سعی می‌کرد به همه سود برساند.

موضوع پرونده مه‌آفرید هم سر بدهی نبود.

بله می‌دانم موضوع سر ال‌سی بود. اما ال سی را بانک باز کرده.

خب شوهر شما هم رشوه داده و سوء استفاده کرده.

برای رشوه باید اعدام شود؟ باید سه سال زندان باشد. بانکی‌ها نباید ال‌سی باز می‌کردند.

وقتی آقای خاوری از ایران رفت، شما نگران شدید؟ درباره این موضوع با همسرتان صحبت کردید؟

اگر در این مورد سؤالی هم بپرسم جوابی به من نمی دهد. من کلا در جریان پرونده نیستم و هر چه می دانم از دفاعیاتش است. حالا واقعا هم نمی دانم که مثلا اگر شخصی مثل آقای خاوری از ایران برود چه تاثیری بر‌ روند پرونده مه آفرید دارد. اوضاع بدتر می‌شود یا بهتر. یا رفتن و ماندن فلان آقا چه تاثیری بر این وضعیت دارد.سؤالی هم از مه‌آفرید نکردم. اگر بپرسم هم جوابی نمی‌دهد.

بعد از صدور حکم اعدام مه‌آفرید را دیده‌اید؟

بله. دائم می‌گوید شما به فکر خودتان باشید. من مریضم شاید در خیابان هم راه می‌رفتم می‌افتادم و می‌مردم. می‌گوید هر چی خدا بخواهد همان می‌شود.

اگر بخواهید آخرین حرفتان را به مه‌آفرید بزنید چه می‌گویید؟

می‌گویم تو انسان بسیار خوبی بودی، درست رفتار می‌کردی اما شوهر خوبی نبودی و اگر فرصت دوباره‌ای یافتی به خانواده هم اهمیت بده.

مهم‌ترین آرزویی که در زندگی‌تان دارید چیست؟

آرزو داشتم و دارم که یک زندگی متوسط داشتم. زندگی‌ای که مرد خانه ساعت ۵ برگردد و کنار خانواده‌اش باشد. خیلی آرزو داشتم چهارتایی، من و بچه‌ها و مه‌آفرید بریم پارک. این پارک رفتن بدجوری روی دلم مانده.

واقعا حسرت یک زندگی متوسط را دارم. من فکر می‌کنم آرزویم این است که برایم پارک و پیک‌نیک. باور کنید مثل این فیلم‌ها یک بار من و همسرم در ماشین بنز نشسته بودیم کنار هم. من این طرف را نگاه می‌کردم و مه آفرید آن طرف را. دعوا هم کرده بودیم و اعصابم خرد بود. بعد دیدم که یک پیکان کنار ما ایستاد. چند نفر داخلش بودند. بچه ها در ماشین بودند و داشتند بازی می‌کردند. نمی‌دانید من چه حسرتی کشیدم آن موقع. شاید هیچ کس باور نکند اما به نظر من خوشبختی یعنی در کنار هم بودن.

فکر می‌کنید چرا زندگی‌تان این‌طور شد؟

شاید از چشم باشد. بالاخره دهن به دهن چرخید که مثلا وضعیت این‌طوری است و بعد هم این ماجرا پیش آمد.

از خودش پرسیده‌اید که آیا از راهی که رفته پشیمان است؟

می‌گوید من در مسیری افتاده بودم که باید تا تهش می‌رفتم. می گوید نمی‌دانم چی شد؟ اگر بیرون بیایم باز هم کار می‌کنم، کارآفرینی می‌کنم. او عاشق کار کردن است. حتی به او گفتم تو که حدس می‌زدی اینطور شود چرا فرار نکردی. چرا از ایران نرفتی؟ می‌گوید من اشتباهی نکرده‌ام که فرار کنم.

فکر می‌کنید عاقبت این پرونده چه شود؟

من خودم را برای همه چیز آماده کرده‌ام. ما مشیت خدا را نمی‌دانیم. من معتقدم بدون اینکه خدا بخواهد برگ از درخت نمی‌افتد. انگار اصلا می‌دانستم که چنین حکمی‌می‌دهند. بعضی مواقع فکر می‌کنم شاید اگر بمیرد برایش بهتر باشد. به هر حال باید دید مشیت خدا چیست. خودش هم من و بچه‌ها را آماده کرد.می‌گفت شما باید به فکر خودتان باشید.من خودم را به خدا سپرده‌ام.

منبع : روزنامه قانون

برچسب ها:
لینک کوتاه : http://www.hormoz.ir/?p=7828
این خبر را به اشتراک بگذارید
دیگر رسانه ها
نظرات بینندگان
تعداد نظرات: يك نظر
    mbi
    iran
    ۱۱ اردیبهشت ۱۳۹۲

    آقای احمدی نژاد اینجانب بعنوان یکی از کارمندان قدیمی بانکملی از شما میخواهیم از آقای علی اکبر اصغری بعنوان یکی از چهره های ماندگار اختلاس بانک ملی قدردانی شود آقای علی اکبر اصغری خالق چهره های مثل شهرام جزایری و مه آفرید و همینطور گروه آریا و تاسیس بانک تات و اختلاس شعبه دبی بانکملی و فراری دادن خاوری و حواشی چون اینترپل و مهرگان کارستان کرده اند آقای علی اکبر اصغری با مدرک دیپلمه ادبی به غضویت و ریاست هیات مدیره بانکملی و تات رسیده اند لذا نشان درجه سی سومی پاکدستی دولت را به این استاد اعظم و معمار بزرگ اختلاس بانکملی که کلمه اعتماد بانکم را حذف نمود بدهید.

ارسال نظر





  • نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی کند.
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمايید.
  • توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.

یادداشت

گفتگو

بین الملل