محرومیت با طعم معلولیت/روایت معلول بشاگردی که در برابر کمبود ها خم نشد
+ پ -
محرومیت با طعم معلولیت/روایت معلول بشاگردی که در برابر کمبود ها خم نشد

جوان بشاگردی که به جرم محرومیت،طعم تلخ معلولیت را چشید اما با وجود زندگی در یکی از محروم ترین نقاط کشور، در برابر همه ی کمبود ها قد خم نکرد و ایستاد.

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛ به نقل از بشاگرد نیوز؛ وقتی برچسپ محرومیت بر پیشانیت بخورد همه چیز شکل دیگری خواهد داشت و نگاه ها به تو و سرزمینت تغییر می کند حتی از قرمزی خونت نسبت به بچه شهری ها کاسته می شود در پاره ای از مواقع هم موش آزمایشگاهی دکتر هایی می شوید که تازه فارغ التحصیل شده اند و قرار است روزی در شهرشان کلینیک بزنند که قبل از  آن با  جان شما به مهارت برسند.

در این آشفته بازار زندگی ، اگر در منطقه ای محروم همچون بشاگرد زندگی کنی و معلول هم باشی ، قاعدتا دیگر چیزی برای از دست دادن ندارید امادر این گذر زندگی، افرادی هم وجود دارند که نه تنها موانع را پشت سر گذاشتند بلکه با تنی معلول و ذهنی بزرگ به اهدافی بلندی دست پیدا کرده اند و همت مردانه ما را پسری در روستاهای شرق هرمزگان برخود نهاد.

اصغر صباحوزاده، جوان بشاگردی اهل دهستان جکدان شهرستان بشاگرد قربانی کمبود امکانات ناشی از محرومیت است که با تزریق آمپول های فاسد توسط افراد غیر متخصص به همراه چند نفر از دوستانش قدرت قدم بر داشتن را از دست دادند و زمین گیر شدند.

خواستن توانستن است و این جوان مصمم تسلیم تقدیر نشد و خود ناخدای کشتی زندگی اش شد و در حال حاضر صاحب کسب و کار خوش در کنار همسر و دخترش امیدوارانه زندگی می کند.

اصغر صباحو زاده، پیرایشگر معلول بشاگردی در گفتگو با بشاگرد نیوز در خصوص شروع معلویت خود، گفت: بر اثر عدم تخصص در تزریق واکسن فلج اطفال توسط مامورین شبکه بهداشت به مرور زمان توانایی راه رفتنم را از دست دادم.

این پیرایشگر، با اشاره به کمبود های بهداشتی و درمانی در شهرستان بشاگرد، افزود: تنها قربانی این محرومیت من نبودم و دوستانم که با من واکسینه شدند در راه رفتن دچار مشکل شده اند.

صباحو زاده اظهار کرد: به دلیل کم تحرکی ناشی از معلولیت یک کلیه ام از کار افتاده و آن یکی هر دوماه یک بار تحت دوره یک هفته ای درمانی است.

وی با اشاره به اینکه امکانات درمانی در بشاگرد بسیار ضعیف و سطحی است ،تصریح کرد:به دلیل نبود امکانات درمانی تخصصی در شهرستان با مشکل عبور و مرور به شهرهای همجوار برای درمان رو به رو هستم که هیچ ارگانی حمایت نمی کند و تمام این هزینه ها بر عهده خودم است.

این پیرایشگر بشاگردی در خصوص نحوه آشنایی و شروع به کار خود، اظهار کرد: در سن ۱۷ سالگی خیاطی می کردم که با پیشنهاد اداره بهزیستی استان جهت فراگیری آموزش های تخصصی با دردسر های فراوان به مرکز استان سفر کردم اما هیچ حمایتی از من نشد و صرفا وعده ای تو خالی بود.

صباحو زاده ادامه داد: پس از نا امید شدن از حمایت مسئولان به بازار شهر رفتم و با خرید یک عدد ماشین ریش تراش ، قیچی ، آینه و یک قوطی رنگ، با سر و سامان دادن انبار پدرم با سرمایه ۲۵ هزار تومان آرایشگری را شروع کردم.

وی تصریح کرد:مسئولانی که هیچ تلاشی برای بهبودی و حمایت از من نکرده بودند با دیدن موفقیم در کسب و کار، من را به عنوان ویترین سازمان خود قرار داده اند و هر روز با یک دوربین و خبر گزاری به سراغ من می آیند.

این شهروند معلول بشاگردی با اشاره به عدم اعتماد و حمایت معلولان جهت ایجاد کسب و کار ، گفت: با توجه به شرایط رکود کسب و کار، وقتی برای گرفتن پروانه کسب و مجوز های لازم اقدام کردم با توجه به شرایط جسمانی من، نه تنها مسئولان حمایتی نمی کردند بلکه با سنگ اندازی مانع می شدند که با پیگیری های فراوان توانستم جواز کسب و کارم را بگیرم.

صباحو زاده اضافه کرد: برای تجهیز مغازه و خرید صندلی نیاز به وام داشتم که با وجود توانایی پرداخت اقساط، هیچ کس به من اعتماد نکرد و به دلیل نداشتن ضامن موفق به گرفتن وام نشدم.

وی در خصوص فعالیت آرایشگری خود، اظهار کرد: ۱۵ سال پیش با علاقه ای که به این حرفه داشتم و با وجود نبود هیچ امکانات آموزشی این کار را آغاز کردم و رفته رفته با هر اشتباه، یک چیز جدید یاد گرفتم و در حال حاضر به لطف خدا و همت خودم درآمد مطلوبی دارم و سرم شلوغ است.

پیرایشگر معلول بشاگردی با اشاره به سایر فعالیت های خود، گفت: سرپرست سه دوره تیم والیبال روستا بودم که در همه آنها مقام قهرمانی شهرستان را به دست آوردیم و خودم هم در این تیم بازی می کنم.

صباحو زاده در خصوص رابطه اش با ورزش گفت: با یک سری وسیله دست ساز که خودم با مصالح ساختمانی ساخته ام مشغول ورزش بدنسارزی هستم و هر وقت سرم خلوت تر باشد با دوستان فوتبال بازی می کنیم.

وی با بیان اینکه معلولیت هیچ ارتباطی به محدودیت ندارد ، افزود: فرصت های شغلی بسیاری در بشاگرد وجود دارد که اغلب جوانان به دلیل توقعات بی جا و چشم دوختن به مسئولان، خود را از آن محروم کرده اند در صورتی که با تلاش و پیگیری هیچ بن بستی باقی نمی ماند.

وی تصریح کرد: در کنار آرایشگری به تعمیرات موبایل، لوزام الکتریکی و جوشکاری مشغول هستم.

وی با بیان اینکه از مسئولان انتظار دارم به جای سنگ اندازی حمایتم کنند ،خاطر نشان کرد: مسئولان کوچکترین توجه ای به معلولان ندارند و میتوان با ایجاد امکانات تفریحی،ورزشی و درمانی از معلولین حمایت کنند.

 

انتهای پیام/

fff
دیدگاه ها

لطفا پیش از ثبت دیدگاه قوانین زیر را مطالع بفرمایید.

  • دیدگاه خود را مرتبط با همین خبر بنویسید.
  • از توهین بر اشخاص و ادیان پرهیز کنید.
  • تکمیل تمامی فیلدها الزامی می باشد.
  • دیدگاه شما پس از بررسی و تائید نمایش داده خواهد شد.

fff fff


شبکه اجتماعی سلام نشر خبر اول خبر fff