عزم راسخ وزارت نیرو برای نابودی محیط زیست دریایی/ سرنوشت دریاچه نمک در انتظار خلیج فارس!
تبلیغات تبلیغات تبلیغات تبلیغات تبلیغات
کانال رسمی تلگرام شبکه اطلاع رسانی هرمز
اجتماعی
کد خبر : 431116
تاریخ انتشار:شنبه ۰۴ شهریور ۱۳۹۶ - ۱۳:۰۳| تعداد نظرات :بدون دیدگاه
پ
آب شیرین کن هایی که کام را تلخ می کنند؛

عزم راسخ وزارت نیرو برای نابودی محیط زیست دریایی/ سرنوشت دریاچه نمک در انتظار خلیج فارس!

با وجود اینکه بهره برداری از پروژه های بدون ارزیابی محیط زیست در سال های اخیر فجایع جبران ناپذیری را در محیط طبیعی و به ویژه محیط زیست دریایی کشور به بار آورده است اما همچنان شاهد هستیم که وزارت نیرو با جدیت پروژه های آب شیرین کن در خلیج فارس را دنبال می کند.

عزم راسخ وزارت نیرو برای نابودی محیط زیست دریایی/ سرنوشت دریاچه نمک در انتظار خلیج فارس!

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛ به نقل از هرمزپرس؛ تامین آب شرب سالم برای مردم یکی از اساسی ترین و مهمترین مشکلات اکثر کشورهای دنیاست که در سال های اخیر با وجود خشکسالی های پی در پی و کمبود آب به یک بحران جهانی تبدیل شده است.

کشور ما نیز با وجود اقلیم خشک و بیابانی همچنین افزایش جمعیت در دهه های اخیر با مشکل کمبود آب دست به گریبان است از این رو  اکثر استان های جنوبی و مرکزی با این معضل مواجه هستند.
در این میان خشکسالی و بحران آب در هرمزگان با وجود قرارگیری در کرانه های خلیج فارس و دریای عمان بیش از سایر نقاط کشور خودنمایی می کند.
 جغرافیای سرزمینی  نشان می دهد که مقدار آب موجود و در دسترس ساکنان هر منطقه ای به وجود رودخانه ها و دریاچه های آن مناطق بستگی دارد از این رو خشک سالی های دو دهه اخیر و برداشت بی رویه آب از سفره های زیرزمینی سبب شده تا دولت مردان برای رفع مشکل کمبود آب تمام همت و تلاش خود را بکار بگیرند.
 چاه ها، قنات ها و برکه ها از مهمترین منابع  تامین کننده سنتی آب مصرفی مردم هرمزگان به شمار می روند بود که با پیشرفت دانش و فناوری های نوین احداث سدهای روباز در راستای تامین آب شرب مورد نیاز جوامع بشری مورد توجه اکثر مسئولان قرار گرفت و روزبه روز بر تعداد آنها افزوده شد.
در گذر زمان با وجود سد های روباز نه تنها مشکل کمبود آب رفع نشد بلکه روز به روز بحران کم آبی مناطق مختلف شهرها را تهدید می کند چرا که دولت ها برنامه جامع و مدونی برای این امر حیاتی که زندگی جوامع بشری ندارند.
طبق نظر کارشناسان منابع طبیعی کاهش  ۷۰ درصدی نزولات جوی و برداشت بی رویه از منابع آبی و خشکسالی سال های اخیر از علل خشک شدن بیش از ۵۰ دشت و ۱۰۰ حلقه چاه در هرمزگان است لذا برخورداری استان هرمزگان از کیلومترها مرز دریایی مزید بر علت شد تا مسئولان هرمزگانی و حتی مسئولان سایر استان ها توجه خود را معطوف به این نعمت خدادادی و عزم خود را برای احداث آب شیرین کن در سواحل دریای خلیج فارس جزم کنند.

از آنجایی که خشک سالی دهه های اخیر اهالی اکثر مناطق ایران را با بحران بی آبی مواجه کرده استفاده از آب شیرین کن ها یکی از راهکارهای حل این مساله است اما اگر توسعه آنها بدون توجه به ملاحظات زیست محیطی صورت گیرد نتایج ناخوشایندی را برای ساحل نشینان و از همه مهمتر برای آبزیان به وجود می آورد.
با حضور مشاور وزیر نیرو و استاندار هرمزگان در ۲۱ تیرماه ۱۳۹۱ کلنگ احداث بزرگ‌ترین آب‌شیرین کن جنوب کشور در بندرعباس زده شد که طبق گفته های مدیرعامل اسبق آبفای هرمزگان در این سال  ۱۰ طرح آب‌شیرین کن در شهرهای بندرلنگه، فین، هرمز، درگهان، هنگام، لارک، سوزا و جزایر با استفاده از سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در حال بهره‌برداری بود.
آب شیرین کن های استان هرمزگان در نزدیکی سواحل دریا ، محل های کم عمق که محل اصلی رشد و تکثیر موجودت دریایی و به ویژه  ماهیان کرانه ای و کفزیان است،احداث می شوند.
 پساب های شور خروجی از دستگاههای آبشیرین کن در حالی دوباره وارد آب دریا می شوند که تلخاب های خروجی آب شیرین کن ها بسیار گرم و شورتر از آب های معمولی دریاست و به مرور زمان زندگی انسان ها و موجودات دریایی خلیج فارس را به مخاطره می اندازند.

احداث آب شیرین کن در هرمزگان غیر علمی است

احسان کامرانی، استاد تمام دانشگاه هرمزگان در گفتگو با خبرنگار هرمز؛ با تاکید بر اینکه تامین آب شرب مورد نیاز مردم با استفاده از احداث آب شیرین کن ها در استان غیر علمی، ناکارآمد و ضرر وزیان آن بیشتر از نفع آن برای مردم استان است، اظهار کرد:غذای مردم استان و بندر عباس ماهیان کرانه ای و کفزیان است لذا ادامه این روند غیر علمی و غیر منصفانه باعث نابودی و انقراض آنها می شود.
استاد تمام دانشگاه هرمزگان با بیان اینکه ورود فاضلاب های صنعتی و خانگی به دریا، سلامت مردم استان و علی الخصوص بندرعباس را به خطر می اندازد، گفت: ورود پلاستیک ها و میکرو پلاستیک ها در چرخه غذایی ساحل و دریا از خطرات زیست محیطی است که به سهم خود سلامت مردم را تهدید و باعث بروز بیماریهای میکروبی، تومورهای بدخیم و در نهایت سرطان خواهد شد.
کامرانی با اشاره به معایب و خطرات ناشی از احداث آب شیرین کن ها در هرمزگان بیان کرد: ورود آب با شوری و دمای بالا به ساحل و مرگ ومیر آبزیان بخصوص آبزیان کرانه ای که غذای اصلی مرم استان را تشکیل می دهد از مهمترین معایب احداث آب شیرین کن هاست و درصورت ادامه این روند خلیج فارس به دریاچه ای از نمک تبدیل می شود.
وی در پاسخ به این سوال که آیا استفاده از سدهای رو باز نسبت به چاه ها و قنات در گذشته کاری صحیح است؟ گفت: احداث سد نیز مشکلات زیست محیطی مخصوص به خود دارد اما اثرات مخرب آن از توسعه بی رویه و بدون استاندارهای جدید و علمی با صرفه تر است.

در حوزه توسعه آب شیرین‌کن‌ها، توجه به محیط زیست ضروری است

حسین هاشمی تختی اظهار کرد: مسیر توسعه استان هرمزگان با محوریت آب و برق شکل گرفته و رویکرد مطلوبی در وزارت نیرو برای ساخت آبشیرین‌کن‌ها در کشور شکل گرفته است که در استان هرمزگان نیز شاهد آن هستیم.
نماینده مردم هرمزگان در مجلس با بیان این که در حوزه توسعه آبشیرین‌کن‌ها، توجه لازم به محیط زیست ضروری است، افزود: اگر بناست تا کل آب مورد نیاز مردم ساکن در جنوب ایران از آبشیرین‌کن‌ها تأمین شود، باید مخاطرات زیست‌محیطی آن را بخصوص در خلیج فارس در نظر گرفت و برای آن چاره‌جویی کرد.

در سال های اخیر پروژه هایی که بدون ارزیابی محیط زیست به بهره برداری رسیده فجایع جبران ناپذیری را در محیط طبیعی و به ویژه محیط زیست دریایی کشور به بار آورده است اما با وجود تمام مخاطراتی که برای موجودات زنده به وجود می آورند همچنان شاهد این هستیم که وزارت نیرو با سهل انگاری با جدیت پروژه های آب شیرین کن در خلیج فارس را دنبال می کند.

انتهای پیام/

 

لینک کوتاه : http://www.hormoz.ir/?p=431116
این خبر را به اشتراک بگذارید
دیگر رسانه ها
نظرات بینندگان
تعداد نظرات: بدون نظر
ارسال نظر





  • نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی کند.
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمايید.
  • توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.

یادداشت

گفتگو

بین الملل