تبلیغات تبلیغات تبلیغات تبلیغات تبلیغات
کانال رسمی تلگرام شبکه اطلاع رسانی هرمز
سیاسی
کد خبر : 460243
تاریخ انتشار:دوشنبه ۰۹ بهمن ۱۳۹۶ - ۷:۱۰| تعداد نظرات :بدون دیدگاه
پ

زنگ خطر شیوع اعتیاد کودکان قشر ضعیف جامعه/ فرار رو به جلو سازمان بهزیستی از بار مسئولیت

کودکانی که در محله های حاشیه نشین و در خانواده های ضعیف متولد می شوند کودکی را با طعم دیگری می چشند و آنان با از سر گذراندن تجربه های غیر قابل باوری چون اعتیاد پا به مراحل بعدی رشد می گذارند.

زنگ خطر شیوع اعتیاد کودکان قشر ضعیف جامعه/ فرار رو به جلو سازمان بهزیستی از بار مسئولیت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛ اعتیاد کودکان شاید امری شایع نباشد اما دور شدن یک کودک از بازی های کودکانه و مصرف مواد مخدر در او تاسف انگیز و ناراحت کننده است چرا که کودکان هر سرزمینی را سرمایه های آن می دانند و اعتیاد این آینده سازان را باید مساوی با نابودی آینده آن مرز و بوم دانست؛ بیماری اعتیاد این کودکان را از مسیر تحصیل دور می کند و به راه های هنجارشکنانه دیگر چون دزدی، بزهکاری و زورگیری می کشاند.

از اعتیاد تا سرقت

جعفر کیخا، یکی از آسیب دیدگان بیماری اعتیاد در گفتگو با خبرنگار هرمز با اشاره به اینکه در خانواده مذهبی رشد یافته است، اظهار کرد: من خانواده خوبی داشتم و ما پیش از اینکه یک خانواده باشیم دوست بودیم اما عمر این رابطه زیبا بسیار کوتاه بود و در راه سفر به مشهد پدر، مادر و تنها خواهرم را در اثر سانحه تصادف از دست دادم.

این آسیب دیده با تاکید بر اینکه بعد از فوت خانواده اش مجبور به زندگی با یکی از بستگان شد، عنوان کرد: در آن زمان نوجوانی ۱۲ ساله بودم که همه اعضای خانواده ام را از دست داده و تنها کسی که برایم مانده بود عمویم بود اما رفتار ایشان با من دوستانه نبود و درگیری هایی که با او داشتم مرا کورکورانه به سمت مصرف مشروبات الکلی سوق داد.

کیخا در ادامه افزود: تصور می کردم مصرف مواد من را از دنیای غم آلودم دور می کند اما این طور نبود و همین موضوع باعث شد که مسکن دیگری را امتحان کنم و در دسترس ترین انتخاب برای من سیگار بود چرا که عموی من خود سیگار استفاده می کرده و جعبه های زیادی از آن را در خانه نگهداری می کرد.

وی با اشاره به چگونگی شروع مواد مخدر دیگر، گفت: بعد از مدتی سیگار نیز برایم عادی شد و این بار مواد مخدر حشیش را انتخاب کردم و این روند با اضافه کردن سایر مواد صنعتی چون کراک و شیشه ادامه پیدا کرد اما هیچ کس از اعتیاد من با خبر نشد.

این آسیب دیده با بیان اینکه در ۱۵ سالگی بستگانش را ترک کرده، یادآور شد: یک روز که دعوای سختی که با عمویم داشتم و این جر و بحث به برخورد فیزیکی او با من منجر شد، راهی ترمینال شدم و تنها اتوبوسی که در آن ساعت حرکت داشت، اتوبوس بندرعباس بود و من هم همه چیز را رها کردم و با آن اتوبوس به بندرعباس آمدم.

کیخا ادامه داد: یک سال و نیم در این شهر به کارگری مشغول بودم و روزی که برای خرید مواد مخدر مصرفیم پولی نداشتم برای اولین بار دست به سرقت زدم که به جرم سرقت دستگیر و زندانی شدم؛ حبسی که برای من در نظر گرفته شده بود دو ساله بود اما به علت اینکه توان پرداخت رد مال سه میلیون و ششصد هزار تومانی را نداشتم چهارسال در زندان بودم.

وی با اشاره به اینکه در زندان اعتیادش را ترک کرده بود، گفت: موسسه خیریه ای قصد آزاد کردن یک زندانی را داشت و به صورت اتفاقی قرعه به نام من افتاد و با پرداخت این بدهی، آزاد شدم و به واسطه همان شخص خیر توانستم راهی برای کسب روزی حلال پیدا کنم.

این آسیب دیده خاطرنشان کرد: در زمان تحصیل بسیار موفق بودم و به علت اعتیاد و ترک کردن بستگانم مجبور شدم تحصیل را فراموش کنم و می توان گفت با بهانه کردن داغ از دست دادن خانواده ام خود را به تباهی کشاندم و روند اشتباهی که برای زندگی انتخاب کرده بودم را توجیح می کردم.

 

شناسایی ۱۱۶ کودک بیمار به اعتیاد در ده استان کشور

با وجود اینکه عوامل بیولوژیکی نقش موثری در ابتلا یک فرد به اعتیاد ایفا می کند اما احتمال روی آوردن به اعتیاد در کودکان و نوجوانانی که پدر و مادری معتاد داشته اند، چهار برابر بیش از سایر افراد است و علت آن نیز پیروی فرزندان از الگوهای رفتاری و عاطفی والدین است و خواه ناخواه عمل آنان رفتار کودکشان را می سازد نه حرف ها و نصیحت هایشان.

با روی آوردن یکی از والدین به اعتیاد، بقیه اعضای خانواده سعی در جبران خلل به وجود آمده دارند و با بر عهده گرفتن نقش فرد مبتلا به اعتیاد سعی در جبران آن دارند و پذیرش این نقش هایی اجباری فشارهای زیادی را به فرزندان تحمیل می کند که در نتیجه این فشار دائمی فرد با احساس اندوه، غم و خستگی رو به رو می شود که ادامه آن موجب بروز افسردگی در کودک می شود.

ضربات روحی و عدم کنترل افسردگی ناشی از پذیرش نقش اجباری و تغییر خلقیات زمینه ساز بروز اعتیادهای مصرفی چون مواد مخدر و الکل و یا اعتیادهای رفتاری چون اعتیاد غذایی، اعتیاد جنسی و اعتیاد به قمار در فرد می شود.

کودکانی که در خانواده های بیمار به اعتیاد رشد می کنند در مواجه با اجتماع و خطرات آن بسیار شکننده هستند و توانایی حراست از خود را ندارند و در بزرگسالی نمی توانند انعطاف پذیر باشند و خود را با اوضاع و احوال محیط اطرافشان هماهنگ کنند و علاوه بر این خصوصیاتی چون استدلال غیر منطقی، عدم اعتماد در ارتباطات، سرکوبی احساسات، بدگمانی، بی ثباتی احساسی و احساس گناه دارند.

طبق آمار ارائه شده جمعیت امام علی (ع) از پژوهشی در خصوص اعتیاد کودکان در ۱۰ استان تهران، البرز، مازندران، زنجان، بوشهر، گلستان، کرمان و هرمزگان، ۱۱۶ کودک درگیر اعتیاد یافته شد که از این تعداد ۷۳ درصد آنان پسر و ۲۷ درصد دختر بودند.  بسیاری از این کودکان که توسط موسسه های مردم نهاد به مراکز بازپروری تحویل داده می شوند، اما پس از پایان درمان جایی برای ماندن ندارند و باید دوباره به آن محل زندگی پر آسیب بازگردند.

 

وظایف تعریف نشده بهزیستی

مراجعه های خبرنگار هرمز به سازمان بهزیستی و مسئولان پیشگری از اعتیاد این سازمان برای یافتن پاسخ این پرسش که بهزیستی چه اقدامی برای بهبود این کودکان و نگهدای آنان می کند، بی نتیجه ماند و مسئولان این سازمان با بیان اینکه وظایفی در خصوص کودکان برای ما تعریف نشده اقدامات ما برای افراد بالای ۱۸ سال است، از این مسئولیت شانه خالی می کردند.

این گفته به این معنا است که کودک ۸ ساله ای که ناخواسته و با جهالت های خانواده در دام اعتیاد گرفتار شده است باید ۱۰ سال به مصرف مواد مخدر ادامه دهد تا حفظ جان و آینده این کودک در حوزه مسئولیت های تعریف شده سازمان بهزیستی قرار گیرد.

انتهای پیام/

لینک کوتاه : http://www.hormoz.ir/?p=460243
این خبر را به اشتراک بگذارید
دیگر رسانه ها
نظرات بینندگان
تعداد نظرات: بدون نظر
ارسال نظر





  • نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی کند.
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمايید.
  • توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.

یادداشت

گفتگو

بین الملل