تبلیغات تولید ایرانی تبلیغات تبلیغات
کانال رسمی تلگرام شبکه اطلاع رسانی هرمز
اقتصادی
کد خبر : 404894
تاریخ انتشار:شنبه ۲۶ فروردین ۱۳۹۶ - ۸:۳۶| تعداد نظرات :بدون دیدگاه
پ

دروغی بنام پایتخت اقتصادی کشور

در جنوب همه چیز وارونه است، به هرکس بگوییم پایتخت اقتصادی کشور کجاست بی درنگ می گوید بندرعباس، اما استان هرمزگان چقدر از این عنوان سود می برد؟

دروغی بنام پایتخت اقتصادی کشور

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛ به نقل از جهانگیریه؛ برخی شهرها در کشور هستند که وجهه متمایزی دارند مثلا مشهد به عنوان پایتخت معنوی کشور شناخته شده است و یا اصفهان پایتخت گردشگری و… این عناوین برای آنها علی رغم افتخار برای مردم آن شهر و استان موجب اشتغال و رونق اقتصادی آنها نیز شده است.

استان هرمزگان دارای صنایع بزرگی همچون فولاد، آلومینیوم، کشتی سازی و همچنین مناطق آزاد کیش و قشم که در حدود جغرافیای آن می باشند و مهم تر از همه اینها دارای چند اسکله که بارزترین آنها اسکله شهید رجایی است که دروازه اقتصادی ایران و همچنین دروازه اقتصادی آسیای میانه و قفقاز چنانچه اگر بهتر مدیریت می کردیم می توانست پیوندگاه اقتصاد شرق با غرب باشد، اما نقش این همه صنایع بزرگ و کوچک برای خود مردم هرمزگان چیست؟

تمام تنگه هرمز که از مهمترین آبراه های کره زمین است و دروازه انرژی دنیاست در استان هرمزگان قرار دارد و به نوعی می توان گفت مردم هرمزگان نگاهبانان خلیج فارس هستند، اما هرمزگانی ها می خواهند از این همه موهبت خدادادی بهره بیشتری ببرند.

بیکاری و فقر مردم این استان را به تنگ آورده است، تعداد زیادی از روستا ها با فقر مطلق همخانه شده اند و یا خالی از سکنه گشته اند، ما هنوز با مشکلات آب، برق و بهداشت مواجه ایم، فراموش نمی کنیم اخبار هر ساله را که مثلا فلان زن بدلیل عدم دسترسی به بیمارستان و درمانگاه جان خود را از دست داد، فراموش نمی کنیم که سقف آسمان برخی بومیان روستایی که برای کار به دیگر استان ها یا بندرعباس می روند آسمان است.

درد کپر نشینان بشاگردی و مشکلات دهستان کوهشاه و دهستان لاورمیستان درد همه مردم هرمزگان است، از بین رفتن زحمت کشاورزان رودانی ، مینابی و حاجی آبادی درد همه مردم هرمزگان، مشکلات راه جاسک و دیگر مناطق مشکل تمام مردم هرمزگان است.

صدها سوال پاسخ نداده در ذهن مردم هرمزگان است که مسئولین باید به آنها پاسخ منطقی بدهند.

چرا با وجود این همه صنایع و موقعیت استراتژیک استان، آمار بیکاری استان هرمزگان از بسیاری از استانهای دیگر بالاتر است؟

چرا فقر در پایتخت اقتصادی کشور بیش از بسیاری از شهرهای کشور است؟

چرا کشاورزان استان هرمزگان اسیر دلالان شده اند چه اهرمی وجود دارد که مسئولین نمی توانند مشکل کشاورزان را حل کنند؟

سهم استان هرمزگان از تولید ثروت اسکله شهید رجایی و دیگر صنایع چقدر است و کجا هزینه می شود؟

چه عاملی وجود دارد که همیشه ما باید از نیروهای غیر بومی از کارگر و کارفرما گرفته تا مدیر کل و استاندار استفاده کنیم؟

همه این سوالات و صدها سوال دیگر وجود دارد که در این مجال نمی گنجد و سالهاست که مردم استان هرمزگان در پی جواب به آنها هستند.

استانهای دیگر سرریز جوانان بیکار خود را به استان هرمزگان و سایر استان های جنوبی تحمیل می کنند.

در این استان ثروتمند و هم مستضعف در برخی نقاطش مردم بصورت بدوی زندگی می کنند و بدون امکانات اولیه هستند که این تناقض بصورت افسار گسیخته هر روز در حال حرکت است.

در این وا نفسا که کشاورزان شرق هرمزگان محصولات کشاورزی خود را بدلیل قیمت پایین دفن می کنند و یا دور می ریزند و محتاج نان شب خویش گشته اند، و مردم بومی بندرعباس در حاشیه این شهر و در ساختمان های نا ایمن و یا اتاق های نگهبانی سازه ها و برخی در پارک ها شب را به صبح می گذرانند انگار تلاش می کنند برای زنده ماندن نه زندگی کردن، دعوای دو نماینده آنها در مجلس شورای اسلامی، گوشه ای از یک فیلم غم انگیز است که باید به آن اضافه می شد، دعوایی برای تمامیت خواهی و متهم به دخالت در امور یکدیگر…

آقای نماینده و آقایان مسئول چه آنهایی که بومی این استان هستید یا نیستید خطاب به شما می گویم همه شما در پیشگاه خداوند مسئولید، چه زیبا حضرت علی (ع) می فرمایند که مردم به سه چیز محتاجند: امنیت، عدالت و رفاه . آیا از خود پرسیده اید که چه مقدار از این سه قلم را برای مردم فراهم نموده اید، برا من به عنوان یک هرمزگانی این صحنه بسیار تکراری است که ببینم، پدری با دست های پینه بسته و صورتی آفتاب سوخته شرمسار در برابر کودکان خویش که لباس های مندرسی پوشیده اند ناچارند صمیمانه در کنار هم بنشینند، و کودک از دست های خالی پدر واهمه دارد تا از او درخواستی کند و پدر از کمبود های کودک خویش شرمسار است از اینکه بخواهد دست نوازش به او بکشد، اقایان مسئول برای ما مردم استان هرمزگان این صحنه تکراری شده است که کودکی لاغر اندام با صورتی زرد که گواه سوء تغذیه او را می دهد کنار در منزل خویش در انتظار پدر خویش ایستاده است تا او از سفر کاری خود که مدت ها طول کشیده است برگردد.

پدر این کودکان به کیش، قشم و یا بندرعباس برای کارگری رفته اند نه مانند برخی برای خوش گذرانی، برگردد و همانند انیمیشن ها و فیلم هایی که در تلویزیون می بیند اسباب بازیهایش را از دست پدر بردارد و پدر خویش را کودکانه در آغوش بگیرد، اما آن سوی این صحنه غم انگیزتر است، پدری که آه در بساط ندارد و حقوق چند ماهش را نداده اند یا برای همیشه بالا کشیده اند از سفر برگشته و برای فرار از رویاهای فرزند خویش ناچار است نصف شب به خانه برگردد تا چشمش به چشمان کودک پر امید خود نیافتد تا شرمسار دست های خالی خود و نگاه های پر معنی کودک نباشد.

مردم هرمزگان شب را صبح و صبح را شب می کنند و از جان تلاش می کنند تا آینده ای بهتر برای خود و فرزندان خویش داشته باشند و امیدوریم که مسئولین نیز در همین راستا گام بردارند.

نگارنده :دانیال سالارنسب

انتهای پیام/

لینک کوتاه : http://www.hormoz.ir/?p=404894
این خبر را به اشتراک بگذارید
دیگر رسانه ها

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

*

* Copy This Password *

* Type Or Paste Password Here *

6,121 Spam Comments Blocked so far by Spam Free Wordpress

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

یادداشت

گفتگو

بین الملل