امام رضا(ع) با بصیرتی که داشت تهمت حرص به مقام را از خود دور کرد/ بیان شجاعت امام علی(ع) با لیله المبیت

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛ اگرچه ایرانیان امام رضا(ع) را از کودکی می شناسند و نام ایشان و فضلیت های آن امام همام را در کتاب های درسی خود خوانده و شنیده اند اما گاهی اوقات لازم است تا با درک درست تری از امامان معصوم(ع) به معرفت و خودشناسی نسبت به ایشان برسیم.

ذکر این نکته که ایشان تنها امامی است که در خاک ایران است باعث افتخار تمام ایرانیان شده است اما پرداختن به چگونگی سفر ایشان به این کشور شاید دلیل غربتی باشد که امام رضا(ع) را به غریبی یاد کرده اند، در همین رابطه ثریا پرمایه کارشناس مذهبی هرمزگان در گفتگو با هرمز اظهار کرد: از ویژگی های هر فرد مسلمان معرفت به زندگی ائمه اطهار(ع) است، امام رضا(ع) از علم و بصیرت والایی برخوردار بودند پس از شهادت پدر خود امام کاظم(ع) و آغاز امامت ایشان، با جمع کردن شاگردان پدر، به تدریس مشغول شدند و در این راستا گام های بزرگی برداشتند.

این کارشناس مذهبی افزود: امام رضا(ع) با همان هدف مبارزاتی پیامبر(ص) و ائمه معصومین (ع) قبل از خود، امامت را شروع کردند دشمن هیچ زمان نتوانست با آزار و اذیت، مسموم کردن و یا به شهادت رساندن امامان معصوم(ع) مانع رشد سیاسی، نظامی، تبلیغاتی و فکری مسلمانان خصوصا شیعیان شوند.

آگاهی امام رضا(ع) از هدف شوم مأمون

پرمایه ادامه داد: مأمون در پی ریشه کردن تشیع، امام هشتم(ع) را با پیشنهاد ولیعهدی به خراسان دعوت می کند غافل از آنکه امام رضا(ع) با تدبیر الهی در میدان نبردی که مأمون به وجود آورده است به طور کامل او را شکست می دهد و نه تنها تشیع ریشه کن و ضعیف نشد بلکه مستحکم تر از قبل شد.

وی اضافه کرد: امام رضا(ع) زمانی که می خواستند مدینه را به سمت خراسان ترک کنند بدبینی خود را به این دعومت مأمون به اطلاع مردم رساندند، ایشان به هنگام وداع با حرم پیغمبر(ص)،خانواده و طواف کعبه به همه ثابت کردند که این سفر مرگ است.

این کارشناس مذهبی افزود: زمانی که در مرو پیشنهاد ولیعهدی به امام رضا(ع) داده می شود، تا زمانی که مأمون حضرت (ع) را به قتل تهدید نکرده است ایشان آن را نمی پذیرند و مجدد به اطلاع مردم می رسد که علی بن موسی الرضا(ع) ولیعهدی و خلافتی را که مأمون اصرار به آن دارد نپذیرفته است.

پرمایه ادامه داد: امام رضا (ع) در هر فرصتی اجباری بودن این منصب را به گوش همگان می رسانند و نهایا به شرطی ولایتعهدی را می پذیرند که در هیچ کدام از شئون دولت دخالت نداشته باشند، در اصل امام رضا(ع) با قبول ولایتعهدی دست به حرکتی می زنند که بی نظیر است.

ضعف دشمن با بصیرت امام رضا(ع)

وی تصریح کرد: امام رضا(ع) سخنانی را که در طول تاریخ زندگی ائمه در خفا و با تقیه به خاصان ونزدیکان گفته می شد را با صدای بلند فریادمی کنند و به گوش همگان می رسانند همچنین مناظرات امام(ع) در جمع علما و نامه هایی که در آن مطالب عقیدتی شیعی را بیان می کنند که بسیار مهم هستند، اهل بیتی که سال ها علناً در منابع به آنها اهانت شده بود و کسی جرات گفتن فضایل آنها را نداشت حالا به عظمت و بزرگی یاد می شوند و باعث ضعف و ناتوانی دشمن شد.

این کارشناس مذهبی ادامه داد: با این بصیرت امام رضا (ع) مأمون نه تنها از حضور امام (ع) نتوانست شیعیان را نسبت به خود خوشبین کند بلکه با حضور وجود بابرکت امام(ع) مایه دلگرمی شیعیان را به وجودآورد و تهمتی که به ایشان(ع) زده بودند که حرص به مقام و منصب دارند از امام(ع) دور شد و بر عزت معنوی ایشان افزوده شد.

پرمایه افزود: مأمون در این راه نه تنها چیزی به دست نیاورد بلکه درمانده تر شد و در آخر چاره ای جز مسموم کردن ایشان ندید مهم ترین نکته ای که در زندگی ائمه(ع) باید مورد توجه قرار دهیم مبارزات سیاسی آنان است که از همان ابتدا تا ولایت امام زمان(ع) ادامه دارد.

لیله المبیت شبی است که شجاعت امام علی(ع) در تاریخ به ثبت می رسد

وی خاطرنشان کرد: سران قریش نیز زمانی که دیدند پایگاه تازه ای برای نشر اسلام و دعوت رسول(ص) آماده شده است احساس خطر کردند و به همین دلیل نقشه قتل ایشان را کشیدند که در تاریخ اسلام هجرت مسلمانان از مکه به مدینه از اهمیت بالایی برخوردار است.

این کارشناس مذهبی ادامه داد: لیله المبیت شبی مهم در تاریخ اسلام است که یکی دیگر از فضایل امام علی(ع) به ثبت رسیده است باتوجه به اینکه امام علی(ع) در پیشبرد اهداف اسلام نقش مهمی داشتند در لیله المبیت نیزعلی(ع) کسی است که در جهت پاسداری از حضرت رسول(ص) جان خود را در طبق اخلاص قرار می دهد.

وی اضافه کرد: لیله المبیت شبی است که سران قریش تصمیم گرفتند از هر قبیله یک نفر جمع شود و رسول خدا(ص) را به قتل برسانند، دلیل انتخاب از هر قبیله نیز این است که فکر می کردند بنی هاشم نمی تواند با تمام قبایل بجنگد، با شمشیرهای برهنه به منزل رسول(ص) هجوم می آورند و با شجاعت حضرت علی(ع) مواجه می شوند قرآن در آیه 207 بقره می فرماید«و بعضی از مردم از جان خود در راه رضای خدا درگذرند؛ و خدا با چنین بندگان رئوف و مهربان است».

انتهای پیام/