تبلیغات تبلیغات تبلیغات تبلیغات تبلیغات
کانال رسمی تلگرام شبکه اطلاع رسانی هرمز
سیاسی
کد خبر : 486456
تاریخ انتشار:شنبه ۰۷ مهر ۱۳۹۷ - ۱۱:۴۸| تعداد نظرات :بدون دیدگاه
پ
یک نویسنده بشاگردی عنوان کرد؛

آغاز فعالیت های هنری ام با یک مجموعه شعر بود/ محرومیت؛ اصلی ترین دلایل گمنام ماندن هنرمندان بشاگردی است

نویسنده بشاگردی گفت: شروع فعالیت هایم با یک مجموعه شعر بود و در دوران مدرسه ام یک سری نوشته هایی برای خود داشتم و فعالیت های حرفه ای خودم را از سال ۱۳۸۰ با شرکت در انجمن شعر و ادب شهرستان جاسک، شرکت در جشنواره ها و کنگره ها آغاز کردم که منجر به چاپ کتاب اولم شد.

آغاز فعالیت های هنری ام با یک مجموعه شعر بود/ محرومیت؛ اصلی ترین دلایل گمنام ماندن هنرمندان بشاگردی است

به گزارش شبکه اطلاع رسانی هرمز؛به نقل از فرهنگ کده، شهرستان بشاگرد یکی از مهدهای استعداد های مختلف در کشور است و از قرن های گذشته تا کنون تاریخ بشاگرد با فرهنگی غنی گره خورده که به دلایلی امروزه کمتر کسی را می توان پیدا کرد که از این تمدن بزرگ با خبر باشد.

محرومیت این منطقه از اصلی ترین دلایل گمنام ماندن هنرمندان این شهرستان است و که باعث انزوا نه تنها این قشر، بلکه تمام استعداد ها و نخبگان این منطقه شده است.

عباس زائری نیا، نویسنده بشاگردی که در سال ۱۳۶۱ در روستای شه بابک بخش مرکزی بشاگرد متولد شد، یکی از نمونه هنرمدان موفق بشاگرد است که تاکنون موفق به انتشار دو کتاب شده که در ادامه گفتگویی با وی خواهیم داشت.

نویسندگی را از دیدگاه خود توضیح دهید؟

نویسندگی ابعاد وسیعی دارد اما در حال حاضر به کسانی که در حوزه ادبیات داستانی، اعم از داستان های کوتاه، بلند و رمان فعالیت دارند نویسنده گفته می شود.

نویسندگی هم مانند بسیاری از فعالیت های فرهنگی کارکردش تولید محتوا برای عامه مردم جامعه می باشد که این مسئولیت بر دوش شخصی به نام نویسنده قرار داده شده است.

هدف نویسندگان در مقاطع مختلف تاریخ و در جوامع گوناگون را اگر واکاوی کنیم به مواردی همچون آلام مردم، افسانه ها، تفکرات، اساطیر بر می خوریم.

اگر به مجموع این ها یعنی فرهنگ جامعه یا زندگی اجتماعی مردم که گاها با نگاهی سیاسی و اعتقادی همراه بوده است که سیر تاریخی و تکاملی اجتماع بشر را با همراه کردن تفکر و تخیل به سمت و سویی که ذهنیت آن روز جامعه آن را می خواسته در یک قالب ثبت کرده است.

به صورت خلاصه شاید بتوان گفت نویسندگی، یعنی نوشتن خواسته های ذهنی مردم یک جامعه یا جهان در دوره ای خاص که از یک ذهن خلاق و متفکر برون می ترآود.

چگونه وارد دنیای نویسندگی شدید؟

شروع فعالیت های بنده با یک مجموعه شعر بود و البته در دوران مدرسه ام یک سری نوشته هایی برای خود داشتم و فعالیت های حرفه ای خودم را از سال ۱۳۸۰ با شرکت در انجمن شعر و ادب شهرستان جاسک، شرکت در جشنواره ها و کنگره ها آغاز کردم که منجر به چاپ کتاب اولم شد.

چه آثاری را تاکنون داشته اید؟

بنده پدید آورنده دو کتاب هستم و کتاب سومم هم در حال آمده شدن است و اولین کتابم مجموعه شعر با نام «پشت ابرستان شک» است که در سال ۱۳۸۵ منتشر شد و در سال ۱۳۹۰ هم کتابی پژوهشی در خصوص زندگی اجتماعی و تاریخ منطقه بشاگرد با نام « بشاگرد در تاریخ و تمدن ایران» را به چاپ رسانده ام.

درخصوص فرهنگ و تاریخ بشاگرد بگویید؟

در سال ۱۳۸۸ در روزنامه ای در استان کرمان نوشته بود:« باستان شناسان یک نوع سرنا در منطقه بشاگرد کشف کرده اند که قدمتش به سه هزار سال قبل از میلاد مسیح می رسد» و این بدین معناست که مردم منطقه کوهستانی بشاگرد از پنچ هزار سال قبل با هنر که شاکله فرهنگ است آشنا بوده اند.

آشنایی مردم بشاگرد با هنر موسیقی منحصر به فرد و صنایع دستی که تا دهه های اخیر از آن ها استفاده می شد را می توان به عنوان یک مثال برای خلق آثار هنری و به کار گیری آن ها در زندگی روز مره در قرن های گذشته دانست.

پیشینه تاریخی معماری در بشاگرد به چه صورت است؟

اگر به معماری روستا نشینان بشاگردی توجه شود شاهد آثار دقیق و منظم ساخته شده از سنگ هستیم که در جای جای این منطقه یافت می شود و از جمله این آثار معماری می توان به حریره ها ( مقبره های خانوادگی)، کت ها که به عنوان انبار آذوقه مورد استفاده قرار می گرفتند و بسیاری دیگر از چینه های سنگی که هرکدام برای ضرورتی احداث شده بود اشاره کرد.

این نوع معماری اگر به صورت دقیق بررسی شود، خواستگاه آن را در تمدن های رود سند، موهنجودار، هاراپا می توان یافت.

نقش بشاگرد در تاریخ و تمدن کشور چیست؟

مردم بشاگرد در بسیاری از اتفاقات کشور ایران از جمله هجمه ها، جنگ ها، انقراض، روی کار آمدن سلسله های مختلف و … برخلاف تصورات خیل عظیم مردم، منزوی نبوده و در آن ها شرکت داشته اند.

با استناد به کتب تاریخی در دوره اسلامی در زمان بسیاری از سلسله هایی که در ایران برای کسب قدرت جنگیده اند، مردمان بشاگرد نیز در یکی از دو گروه متخاصم حضور داشته اند از جمله در روره های غزنویان، صفاریان، دیلمیان، آل بویه، سلجوقیان و دوره های معاصر مانندصفویان و امثالهم.

آیا در حال حاضر بهایی به هنر و هنرمند در بشاگرد داده می شود؟

هنر به همان اندازه ای که هنر بوده قابل ارزش و ارزش گذاری می باشد؛ در بشاگرد هم هنرمند به میزان هنرش قابل تقدیر است.

هر اثری که مورد تایید هنر شناسان، هنرمندان و مردم به هر اندازه ای قرار گیرد به همان اندازه ارزش دارد خواه می خواهد تابلو مونالیزا باشد از داوینچی، تابلو سرچشمه خلقت گوستا و یا نقاشی هنرمندی ناشناس در شهری ناشناس.

به نظر من در ابتدا کار هیچ هنرمندی مورد حمایت شخص، نهاد یا سازمانی و حتی دولت نبوده تا زمانی که اثرش مورد تایید و تحسین عموم قراره گرفته باشد.

چه حمایت هایی از هنرمندان صورت می گیرد؟

در جامعه امروز ما که وزارت ارشاد متصدی حمایت از هنرمندان است با ایجاد صندوق اعتباری هنر از تمام هنرمندان دارای اثر در زمینه درمانی، بیمه بازنشستگی و … حمایت می شود و این سیاستی است که دولتمردان نسبت به مقوله هنر و هنرمند در پیش گرفته است.

از آنجایی که بشاگرد به تازگی شهرستان شده و آثاری که در دوره های قبل تولید شده ثبت نشده است و اداره ارشاد بشاگرد برای شروع کار می تواند با شناسایی هنرمندان، ثبت آثار و شناساندن آن به عموم خدمت بزرگی به این قشر و مردم این منطقه کند.

آیا میتوان از راه هنر و نویسندگی کسب درآمد کرد؟

هیچ فعلی در دنیا بدون امکان نیست اگرچه با شرایط فعلی که مطالعه کتاب به پایین ترین حد ممکن خود رسیده این امر یک تصور غیر ممکن ایجاد کرده است.

اما اگر بتوان اثری خلق کرد که مورد پذیرش ذهنیت امروز جامعه باشد و مورد اقبال عمومی قرار گیرد این امکان قابل دسترس است؛ کما اینکه خیل بسیاری از نویسندگان کتاب هایشان به چاپ های بسیار بالایی رسیده است.

در بشاگرد استعداد های اینچنین هنوز هم وجود دارد؟

تا ده سال گذشته بشاگرد یک جامعه کاملا روستایی با وسعتی حدود ۱۶ هزار کیلومتر مربع و با جمعیتی معادل پنجاه هزار نفر است.

خیل عظیمی از مردمان این منطقه به شهرستان های همجوار جاسک، میناب، بندرعباس و … یا کشور های حاشیه خلیج فارس مهاجرت کرده اند که شاهد استعداد هایی در تمام زمینه نهای هنری، ورزشی ، مدریتی و … در داخل و خارج این منطقه هستیم.

بنده تصور می کنم جامعه تشنه به پیشرفت بشاگرد در آینده شخصیت های بزرگی را به جامعه فکری و نخبگان ایران معرفی خواهد کرد.

صحب پایانی شما با جوانان بشاگردی که می خواهند در این راه قدم گذارند؟

به عنوان کوچکترین عضو خانواده هنرمندان بشاگردی دوست دارم علاقمندان به هنر در هر کجا که هستند به بلندای نام بشاگرد بی اندیشند چرا که ما به هر میزان از هویت خود فاصله بگیریم دیرتر به هدفمان می رسیم.

و در پایان در هر حیطه ای که فعالیت می کنند به پیشرفت و رسیدن به رأس در آن مجموعه فکر کنند چرا که هیچ چیز و هیچ کس نمی تواند انسان را محدود و محصور کند.

انتهای پیام/

لینک کوتاه : http://www.hormoz.ir/?p=486456
این خبر را به اشتراک بگذارید
دیگر رسانه ها
نظرات بینندگان
تعداد نظرات: بدون نظر
ارسال نظر





  • نظراتی را که حاوی توهین است منتشر نمی کند.
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگیلیش) خودداری نمايید.
  • توصیه می شود به جای ارسال نظرات مشابه با نظرات منتشر شده، از مثبت یا منفی استفاده فرمایید.
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابهی دارند، انتشار نمی یابد.

یادداشت

گفتگو

بین الملل